Podłoga na strychu w 2025: Co wybrać i jak się do tego zabrać?

Marzy Ci się przestrzeń, która przestanie być jedynie zakurzonym składzikiem przeszłości i zyska nową funkcję, dodając cenne metry kwadratowe do Twojego domu? Zagadnienie Co na podłogę na strych to pierwszy, fundamentalny krok do tej transformacji. Krótko mówiąc, kluczem jest wybór materiałów dopasowanych do przeznaczenia i konstrukcji, ale zanim zabierzemy się za konkretne rozwiązania, zanurzmy się w meandry wyboru, który zadecyduje o trwałości, funkcjonalności i komforcie tej nieoczywistej przestrzeni – bądź co bądź, każdy z nas kryje na swoim strychu mały kawałek historii do zagospodarowania.

• Podłoga na strychu nieużytkowym i magazynowym: Co wybrać?
• Wpływ rodzaju stropu na wybór podłogi strychu
• Podłoga z płyt OSB na strychu: Zalety i montaż

Podłoga na strychu nieużytkowym i magazynowym: Co wybrać?

Ah, ten strych "nieużytkowy"! Brzmi jak eufemizm na miejsce, gdzie chowamy rzeczy, o których istnieniu lepiej zapomnieć, prawda? Tymczasem, nawet przestrzeń zdefiniowana jako "nieużytkowa" kryje w sobie potencjał, często stając się naszym domowym magazynem na sezonowe bibeloty, stare meble, czy świąteczne ozdoby. Kluczowe pytanie, co na podłogę na strych nieużytkowy przeznaczony do przechowywania, nabiera wówczas zupełnie nowego znaczenia, stając się pytaniem o praktyczność i bezpieczeństwo.

Wybór materiału na taką podłogę jest bezpośrednio podyktowany dwoma czynnikami: obciążeniem, jakie ma przenieść, oraz warunkami środowiskowymi panującymi na strychu. Rzućmy okiem prawdzie w oczy: strych to często miejsce o dużej amplitudzie temperatur, zwłaszcza jeśli strop nie jest jeszcze ocieplony, a także z potencjalnym ryzykiem wahań wilgotności. Zatem, co wybrać, aby podłoga przetrwała próbę czasu i ciężaru?

Jeśli na strychu planujemy składować rzeczy o znacznej masie – np. kartony z książkami, stare meble, czy zgromadzone "na kiedyś" materiały budowlane – podłoga musi cechować się wysoką wytrzymałością. W takim scenariuszu często pierwszym wyborem, który przychodzi do głowy, jest wylewka betonowa. Klasyczna wylewka o grubości 5-8 cm, wykonana z betonu B20 (C16/20) lub wyższej klasy, zbrojona siatką stalową (np. Ø4 mm co 15 cm), potrafi udźwignąć naprawdę sporo.

Zobacz także: Grubość Płyty OSB na Podłogę Strychu w 2025: Kompleksowy Poradnik Wyboru

Taki solidny podkład betonowy, choć ciężki (wylewka grubości 7 cm waży około 140-150 kg/m²), jest niezwykle trwały i odporny na ścieranie czy punktowe obciążenia, co jest nieocenione w magazynie. Montaż wymaga jednak pewnych zabiegów – na stropie układa się folię paroizolacyjną i dylatację obwodową, a po wylaniu i wypoziomowaniu wylewka potrzebuje kilku tygodni na związanie i wyschnięcie. Wilgoć technologiczna w tym okresie musi mieć możliwość odparowania, co bywa problemem na słabo wentylowanych strychach.

Alternatywą, lżejszą i szybszą w montażu, są płyty drewnopochodne na legarach, najczęściej płyty OSB. To rozwiązanie zyskuje na popularności, zwłaszcza gdy obciążenie stropu jest czynnikiem krytycznym lub gdy chcemy jednocześnie ułożyć izolację między legarami. Płyty OSB/3 lub OSB/4 o grubości co najmniej 18 mm (a lepiej 22-25 mm) na ruszcie z drewnianych belek o odpowiednim rozstawie (np. 40-60 cm dla OSB 22mm) tworzą sztywną i stosunkowo wytrzymałą powierzchnię.

System z OSB jest znacznie lżejszy od betonu (płyta OSB 22mm waży ok. 15 kg/m², legary dodają kolejne kilka kg/m², do tego dochodzi waga izolacji - np. wełna mineralna 150mm ok. 3-5 kg/m³). Lekkość i szybkość montażu sprawiają, że jest to często preferowany wybór na drewnianych stropach lub tam, gdzie tradycyjna wylewka byłaby zbyt dużym obciążeniem dla istniejącej konstrukcji. Ponadto, przestrzeń między legarami można wypełnić materiałem izolacyjnym, co dodatkowo poprawia parametry cieplne stropu.

Zobacz także: Jaka płyta na podłogę strychu: OSB czy deski?

Czy OSB nadaje się na typowy magazyn? Zdecydowanie tak, ale z uwagą na sposób składowania. Ostre krawędzie ciężkich przedmiotów mogą z czasem uszkodzić powierzchnię, a rozlana woda szybko wsiąknie i spowoduje pęcznienie płyty, jeśli nie zostanie odpowiednio zabezpieczona. W magazynach często poruszamy się, przesuwamy przedmioty, więc odporność na ścieranie jest ważna.

Dlatego, choć OSB na legarach jest lżejsze i szybsze w montażu, na strychu magazynowym z dużymi obciążeniami punktowymi wylewka betonowa może okazać się bardziej przyszłościowym rozwiązaniem, jeśli konstrukcja stropu na to pozwala. Beton nie pęcznieje od wilgoci (choć wymaga odpowiedniej pielęgnacji w czasie wiązania) i jest odporny na niemal wszystko, co może spaść na podłogę w takim miejscu.

Warto rozważyć, czy magazyn na strychu będzie "na stałe", czy raczej posłuży jako przechowalnia tymczasowa. Na strychu o ograniczonej funkcji, gdzie składowane są głównie lekkie, opakowane przedmioty, płyty OSB są w zupełności wystarczające i znacznie praktyczniejsze. Ich powierzchnia jest gładka i nie pyli, co jest plusem w porównaniu do surowego betonu.

Zobacz także: Jak zrobić podłogę na starym strychu – poradnik krok po kroku

A co jeśli strych jest naprawdę "nieużytkowy", w sensie, że służy tylko do dostępu do kominów, anteny czy innych instalacji? Wówczas pełna podłoga nie ma sensu. Wystarczą pojedyncze deski ułożone na belkach stropowych tworzące bezpieczne ciągi komunikacyjne (tzw. kładki lub pomosty). To minimalne rozwiązanie jest najtańsze i najmniej obciążające, ale absolutnie nie nadaje się do składowania czegokolwiek poza torbą z narzędziami używanymi do serwisu.

Należy pamiętać, że decyzja o wyborze podłogi na strych nieużytkowy czy magazynowy musi być poparta analizą stanu technicznego stropu i jego nośności. Dobry inżynier doradzi, czy konstrukcja stropu podoła wybranemu obciążeniu, co jest szczególnie ważne przy cięższych rozwiązaniach, takich jak wylewki betonowe. Bagatelizowanie tego etapu to proszenie się o kłopoty, które mogą być bardzo kosztowne w naprawie.

Zobacz także: Czym ocieplić podłogę na strychu — praktyczny poradnik

Na koniec, myślenie przyszłościowe – czy kiedykolwiek planujemy przekształcić ten "nieużytkowy" strych w pomieszczenia mieszkalne? Jeśli tak, wybór odpowiedniej podłogi teraz może zaoszczędzić nam wiele pracy i kosztów w przyszłości. System legarów z miejscem na izolację już teraz przygotuje podłoże pod ewentualną przyszłą adaptację, natomiast surowa wylewka betonowa będzie wymagała ocieplenia od spodu lub budowy "pływającej podłogi" na niej, co jest bardziej skomplikowane.

Więc jak to jest? Czasem człowiek myśli "oj tam, to tylko strych", a tu tyle niuansów. No właśnie. Nawet podłoga, po której stąpać będziemy może kilka razy do roku, musi być przemyślana. Wytrzymała na ciężar rupieci, odporna na kaprysy pogody za dachem i bezpieczna. Czy to beton, czy OSB, czy ledwie pomost – niech będzie z głową.

Z mojego punktu widzenia, mając do wyboru pomiędzy ciężkim betonem a lżejszym OSB na legarach na nieużytkowym, ale jednak wykorzystywanym magazynowo strychu, często skłaniałbym się ku OSB. Lżejsze rozwiązania są zwykle łatwiejsze do adaptacji i mniej inwazyjne dla starszych konstrukcji, a przy odpowiedniej grubości płyty (minimum 22 mm) i rozstawie legarów, uzyskujemy powierzchnię wystarczająco wytrzymałą na typowe domowe przechowywanie. Do tego dochodzi bonus w postaci łatwości dołożenia izolacji termicznej.

Zobacz także: Jak wzmocnić podłogę na strychu? Skuteczne metody 2025

Podłoga na strychu nieużytkowym czy magazynowym to nie drugorzędny detal, ale funkcjonalny fundament tej przestrzeni. Dobrze dobrana gwarantuje, że nasze skarby przeszłości (lub mniej romantyczne pudła z gratami) będą bezpiecznie przechowywane, a sama konstrukcja budynku nie ucierpi. To inwestycja w porządek i spokój ducha, choć może mało spektakularna.

Przy planowaniu takiego przedsięwzięcia warto mieć w zanadrzu listę rzeczy do składowania – ich orientacyjna waga pomoże oszacować potrzebną nośność podłogi. Inaczej traktujemy pudła z ubraniami (lekkie obciążenie), a inaczej półki z książkami (ciężkie obciążenie punktowe) czy ciężkie narzędzia.

Pamiętajmy też o dostępie. Gruba wylewka betonowa oznacza przerwę w użytkowaniu strychu na czas schnięcia. OSB jest niemal od razu gotowe do użytku po przykręceniu. Czasem to kwestia "być albo nie być" dla naszych magazynowych planów, zwłaszcza gdy sezonowe rzeczy muszą szybko zniknąć z niższych kondygnacji.

Nie lekceważmy kwestii wentylacji podczas i po montażu. Zwłaszcza przy wylewkach, prawidłowe schnięcie i wietrzenie strychu są kluczowe dla uniknięcia problemów z wilgocią. Płyty OSB, choć mniej wymagające w tym aspekcie po instalacji, nadal nie lubią długotrwałego zalewania wodą. Warto o tym pamiętać podczas prac czy w przypadku awarii dachu.

Decydując się na podłogę na strychu nieużytkowym, wybieramy przede wszystkim funkcjonalność. Czy będzie to podłoga wytrzymała jak czołg (beton) czy raczej zwinna i szybka do położenia (OSB)? Odpowiedź zależy od specyficznych potrzeb i warunków.

Wpływ rodzaju stropu na wybór podłogi strychu

Każdy budynek to unikatowa struktura, a jego szkielet – zwłaszcza stropy – ma fundamentalne znaczenie dla wszystkiego, co znajduje się powyżej, w tym oczywiście dla podłogi na strychu. Wybór odpowiedniego rozwiązania podłogowego na poddaszu nie jest kaprysem, ale ścisłą konsekwencją typu i stanu technicznego stropu, który stanowi bazę dla przyszłej podłogi. Traktuj to jako randkę w ciemno, gdzie musisz poznać charakter "partnera" (stropu), zanim zdecydujesz, jak "ubierzesz" go (podłogą).

Najczęściej spotykane w budownictwie mieszkalnym są dwa rodzaje stropów: drewniane belkowe oraz żelbetowe (monolityczne lub prefabrykowane, np. typu Teriva). Różnią się nośnością, sztywnością, izolacyjnością akustyczną i termiczną, a co za tym idzie – determinują możliwe do zastosowania rozwiązania podłogowe.

Zacznijmy od stropów drewnianych. Są lżejsze od żelbetowych, często spotykane w starszych budynkach lub tych z elementami drewnianej konstrukcji. Ich ograniczona nośność i większa elastyczność (skłonność do uginania się i drgań pod obciążeniem) znacząco zawęża wachlarz dostępnych opcji podłogowych. Wylewki betonowe, ze względu na swój znaczny ciężar, są tutaj zazwyczaj wykluczone, chyba że strop został zaprojektowany z myślą o tak dużym obciążeniu, co jest rzadkością w przypadku strychów.

Na drewnianym stropie idealnym i często jedynym słusznym rozwiązaniem jest konstrukcja podłogi na legarach. Belki stropowe służą jako podpora dla dodatkowego rusztu z legarów, które poziomuje się, nawet jeśli belki są nierówne czy spękane. Przestrzeń między legarami aż prosi się o wypełnienie materiałem izolacyjnym, co pozwala jednocześnie ocieplić strop i uzyskać stabilną bazę pod podłogę właściwą, np. z płyt drewnopochodnych.

Najczęściej w tym systemie stosuje się płyty OSB (Oriented Strand Board), o czym będzie mowa w następnym rozdziale, ale także sklejka czy deski. Kluczowy jest odpowiedni rozstaw legarów (zwykle 40-80 cm, zależnie od grubości płyt) i solidne mocowanie. Ten system jest lekki, szybko się go buduje i pozwala na skuteczną integrację izolacji termicznej i akustycznej, co jest błogosławieństwem, gdy pod strychem znajdują się sypialnie czy salon.

Przejdźmy do stropów żelbetowych – solidnych, sztywnych konstrukcji o znacznie większej nośności. Monolityczne stropy, prefabrykowane płyty czy popularne stropy typu Teriva (belki i pustaki wypełnione betonem) dają nam znacznie większą swobodę wyboru podłogi. Tutaj waga materiału ma mniejsze znaczenie, a kluczowe stają się inne aspekty: izolacyjność (akustyczna, termiczna), sztywność powierzchni pod finalne wykończenie czy możliwość ukrycia instalacji.

Na sztywnym stropie żelbetowym często stosuje się tradycyjne wylewki cementowe lub anhydrytowe. Te ostatnie, wykonane na bazie siarczanu wapnia, są bardziej płynne, samopoziomujące się i szybciej schną (choć są wrażliwe na wilgoć!), a także mają lepsze właściwości przewodzenia ciepła, co czyni je idealnym podkładem pod ogrzewanie podłogowe na poddaszu. Wylewki takie tworzą idealnie płaską i sztywną powierzchnię, gotową na przyjęcie płytek ceramicznych, kamienia czy paneli.

Jednym z często wykorzystywanych systemów na stropach żelbetowych jest tzw. podłoga pływająca. To konstrukcja, w której warstwa nośna podłogi (np. wylewka lub płyty suchej zabudowy) nie ma bezpośredniego kontaktu ze ścianami ani ze stropem konstrukcyjnym, co znacząco poprawia izolacyjność akustyczną, zwłaszcza od dźwięków uderzeniowych (kroki, upadające przedmioty). Jak mawiają starzy budowlańcy, "każda sztywność przenosi hałas jak na tacy", a strop żelbetowy jest w tym mistrzem, więc separacja jest kluczowa.

Klasyczna konstrukcja podłogi pływającej na stropie żelbetowym wygląda następująco: Bezpośrednio na stropie kładziemy folię paroizolacyjną, która zabezpiecza warstwy izolacyjne przed wilgocią z niższych pomieszczeń (choć na strychu rzadziej jest to problem). Na folii układa się warstwę izolacji akustycznej i/lub termicznej – najczęściej jest to twarda wełna mineralna (np. o gęstości min. 100 kg/m³) lub styropian (EPS lub XPS) o odpowiedniej wytrzymałości na ściskanie (np. EPS 100 lub EPS 150). Grubość izolacji zależy od wymaganej izolacyjności – dla wełny akustycznej to często 2-5 cm, dla izolacji termicznej nawet 10-20 cm.

Na warstwie izolacyjnej kładziemy folię budowlaną (PE 0,2-0,3 mm), której zadaniem jest oddzielenie wilgotnej wylewki od izolacji oraz zapewnienie poślizgu, umożliwiającego "pływanie" podłogi. Narożniki folii wywija się na ściany. Ostatnią warstwą przed wykończeniem jest podkład podłogowy – wspomniana wcześniej wylewka cementowa (minimum 4,5 cm grubości zbrojona siatką) lub anhydrytowa (minimum 3,5 cm, bez zbrojenia stalową siatką przy większości mieszanek). Po związaniu i wyschnięciu wylewki, można na niej układać dowolne materiały wykończeniowe: panele, deskę warstwową, płytki ceramiczne, wykładziny.

W przypadku stropów typu Teriva, które składają się z belek i pustaków, wylewka stanowi integralną część konstrukcji, tworząc współpracującą z belkami płytę. Podłoga w takiej sytuacji jest częścią nośną, co ma swoje konsekwencje w kwestii układania warstw izolacyjnych czy wykończeniowych.

Niezależnie od rodzaju stropu, analiza jego stanu i nośności jest krokiem absolutnie obligatoryjnym. Niewłaściwie dobrana podłoga może prowadzić do ugięć, pęknięć tynków na niższej kondygnacji, a w skrajnych przypadkach nawet do katastrofy budowlanej. To nie jest moment na zgadywanie ani "jakoś to będzie" podejście. Zasięgnięcie opinii specjalisty – konstruktora – to najlepsza inwestycja na tym etapie.

W skrócie, drewniany strop sprzyja lekkim rozwiązaniom na legarach, pozwalającym na integrację izolacji i maskowanie nierówności, podczas gdy sztywny strop żelbetowy otwiera drzwi do cięższych, samonośnych podkładów wylewanych, które zapewniają idealnie gładką bazę i umożliwiają budowę zaawansowanych systemów izolacji akustycznej, w tym wylewki na warstwie sprężystej.

Myśląc o wpływie stropu na wybór podłogi, wyobraź sobie, że strop to fundament twojego domu na strychu. Jeśli fundament jest chwiejny, nie postawisz na nim pałacu z ciężkiego kamienia. Musisz wybrać lekką, elastyczną konstrukcję, która dostosuje się do ruchu i nie obciąży fundamentu nadmiernie. Jeśli fundament jest solidny jak skała, możesz pozwolić sobie na cokolwiek – byle by podłoga była funkcjonalna i wygodna.

Jednym z aspektów, o którym często zapominamy, jest izolacja akustyczna między strychem a pomieszczeniami poniżej. W przypadku stropów drewnianych, przestrzeń między belkami naturalnie sprzyja umieszczeniu materiałów dźwiękochłonnych, a podłoga na legarach dodatkowo minimalizuje przenoszenie dźwięków uderzeniowych. Na stropach żelbetowych, które doskonale przewodzą dźwięki uderzeniowe, podłoga pływająca z warstwą elastycznej izolacji akustycznej jest wręcz niezbędna dla komfortu użytkowania niższej kondygnacji.

Podsumowując rozważania dotyczące wpływu stropu, najważniejsze jest zrozumienie jego możliwości i ograniczeń. Wybór podłogi to nie tylko kwestia preferencji estetycznych czy kosztów, ale przede wszystkim odpowiedniego dopasowania do nośności, sztywności i specyfiki istniejącej konstrukcji. Pamiętajmy, że podłoga strychowa to ostatnia warstwa skomplikowanego układu, a jej prawidłowe funkcjonowanie zależy od właściwego wyboru już na etapie oceny podłoża.

Czy to strop belkowy skrzypiący lekko pod ciężarem, czy masywny żelbetowy blok – każdy wymaga innej strategii podłogowej. Ignorowanie tego wpływu to budowanie domu od dachu w dół, co rzadko kończy się dobrze.

Specyficzne dane dotyczące grubości poszczególnych warstw (izolacji, wylewki) czy rozstawu legarów dla konkretnych materiałów są ściśle związane z wyliczeniami obciążeń i specyfiki materiałów, ale podane przeze mnie orientacyjne wartości dają ogólny obraz tego, z czym mamy do czynienia. Zawsze warto skonsultować szczegóły z fachowcem lub posiłkować się dokumentacją techniczną producentów materiałów.

Podłoga z płyt OSB na strychu: Zalety i montaż

Płyty OSB, czyli płyty z orientowanych wiórów drzewnych, to materiał, który w ciągu ostatnich dekad zyskał ogromną popularność w budownictwie. Lekkość, wytrzymałość, stosunkowo niska cena i wszechstronność zastosowania uczyniły z nich materiał często wybierany do wielu elementów konstrukcyjnych i wykończeniowych, w tym na podłogi, szczególnie w specyficznych warunkach strychu.

Dlaczego płyta OSB na strychu to tak częsty widok? Zacznijmy od zalet. Po pierwsze, jest to materiał stosunkowo lekki w porównaniu do wylewek betonowych. Płyta OSB o typowej na podłogi grubości 22 mm waży około 15-16 kg/m². Dla porównania, wylewka cementowa o grubości 6 cm to już ponad 120 kg/m². Ta różnica ma kluczowe znaczenie, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z drewnianym stropem, który ma ograniczoną nośność. Stosując OSB, nie obciążamy nadmiernie konstrukcji budynku, co jest bezpieczniejsze i często pozwala uniknąć kosztownych wzmocnień.

Kolejna zaleta to szybkość i prostota montażu. Płyty OSB dostępne są w dużych formatach, np. 1250 x 2500 mm. Cięcie na wymiar jest łatwe, a łączenie przy pomocy systemu pióro-wpust (jeśli wybierzemy płyty z frezowanymi krawędziami) tworzy sztywną, jednorodną powierzchnię bez widocznych szczelin. W zasadzie, podłogę z OSB można ułożyć w ciągu jednego dnia na gotowym ruszcie z legarów, podczas gdy wylewka wymaga wielu dni na schnięcie przed przystąpieniem do dalszych prac. To duża oszczędność czasu i pieniędzy na robociznę.

Płyta OSB położona na ruszcie z legarów stanowi doskonałą bazę pod przyszłą izolację. Przestrzeń między legarami jest idealnym miejscem na umieszczenie wełny mineralnej, styropianu czy innych materiałów izolacyjnych, co pozwala jednym ruchem ręki poprawić izolacyjność termiczną stropu i ograniczyć ucieczkę ciepła do nieogrzewanego strychu. To jak ułożenie ciepłego koca na dachu naszych głową, tylko bardziej technicznie.

System podłogi na legarach z płyt OSB pozwala także ukryć nierówności istniejących belek stropowych. Legary poziomuje się za pomocą klinów lub poprzez heblowanie, dzięki czemu końcowa podłoga jest idealnie równa, nawet jeśli konstrukcja pod spodem pozostawia wiele do życzenia. To szczególnie cenne w starych budynkach.

Montaż podłogi z płyt OSB na strychu najczęściej odbywa się na ruszcie z drewnianych legarów. Jeśli istniejące belki stropowe są w dobrym stanie, równe i w odpowiednim rozstawie (co zdarza się rzadko), można układać płyty bezpośrednio na nich. Realniej jednak, wymagane jest stworzenie nowego rusztu z legarów, prostopadle do istniejących belek lub wzdłuż nich, jeśli belki są bardzo daleko od siebie.

Rozstaw legarów jest krytyczny i musi być dostosowany do grubości użytej płyty OSB. Dla płyt o grubości 18 mm, zalecany rozstaw legarów wynosi max. 40-50 cm. Dla bardziej popularnych i wytrzymałych płyt 22 mm, rozstaw legarów można zwiększyć do 60-70 cm. Zawsze należy kierować się zaleceniami producenta płyty i specyfikacją projektową, jeśli taką posiadamy.

Przed ułożeniem legarów i płyt, na istniejącym stropie (pomiędzy belkami stropowymi lub na całej powierzchni stropu, w zależności od systemu) często kładzie się folię paroizolacyjną. Chroni ona konstrukcję dachu i warstwy izolacyjne przed wilgocią pochodzącą z wnętrza domu (parą wodną). Na folię układa się legary, poziomując je. Pomiędzy legary wsuwa się materiał izolacyjny (wełnę, styropian). Ważne, aby izolacja ściśle wypełniała przestrzeń, bez szczelin.

Następnie przystępujemy do układania płyt OSB. Najlepiej stosować płyty OSB/3 lub OSB/4 z krawędziami frezowanymi na pióro-wpust. Układamy je prostopadle do legarów, pamiętając o przesunięciu kolejnych rzędów (tzw. mijankowo, jak cegły w murze) tak, aby spoiny poprzeczne płyt nie wypadały na tej samej linii. To zwiększa sztywność i stabilność całej podłogi. Jak mawia moja sąsiadka, "żeby to się kupy trzymało!".

Bardzo ważnym etapem jest pozostawienie szczelin dylatacyjnych wokół wszystkich stałych elementów: ścian, kominów, słupów, okien dachowych. Płyty OSB, jako produkt drewnopochodny, reagują na zmiany wilgotności i temperatury, zmieniając swoje wymiary. Typowa szczelina dylatacyjna powinna wynosić około 10-15 mm. Brak tych szczelin spowoduje wybrzuszanie się podłogi.

Płyty mocuje się do legarów za pomocą wkrętów do drewna. Ich długość powinna być co najmniej 2,5 razy większa od grubości płyty (np. wkręty 5x50 mm do płyty 22 mm). Wkręty rozmieszcza się gęściej na krawędziach płyt (co 15-20 cm) i rzadziej w środku płyty (co 25-30 cm). Główki wkrętów powinny być lekko zagłębione (fazowane) w materiale.

Aby dodatkowo usztywnić połączenia między płytami i zapobiec ich "pracowaniu", zaleca się sklejenie krawędzi pióro-wpust specjalnym klejem do płyt OSB lub klejem poliuretanowym do drewna. Klej nakłada się w "rowek" pióro przed zsunięciem płyt. Wypływający nadmiar kleju należy od razu usunąć.

Po ułożeniu i przykręceniu wszystkich płyt, podłoga jest praktycznie gotowa. Powierzchnię można zabezpieczyć (np. lakierem lub farbą do drewna/betonu) jeśli ma służyć jako surowy magazyn, albo traktować ją jako idealny podkład pod inne materiały wykończeniowe: panele laminowane lub winylowe, wykładziny, a nawet, przy odpowiedniej grubości płyty i sztywności konstrukcji, deskę trójwarstwową. Płyty OSB 25 mm na odpowiednio gęstym ruszcie dają bardzo stabilne podłoże.

Jedyną słabą stroną OSB jest jej mniejsza odporność na wilgoć w porównaniu do betonu. Długotrwałe narażenie na stojącą wodę może spowodować pęcznienie i deformację płyt, mimo oznaczenia OSB/3 czy OSB/4 (które oznaczają podwyższoną odporność na wilgotne warunki, ale nie są wodoszczelne). Dlatego na strychu, gdzie jest ryzyko przecieków (uszkodzony dach), należy zachować szczególną ostrożność i przede wszystkim – usunąć przyczynę problemu.

Montaż podłogi z OSB na strychu to klasyczne rozwiązanie DIY, które przy odrobinie zacięcia i podstawowych narzędziach (piła, wkrętarka, poziomica) można wykonać samodzielnie. Wymaga jednak precyzji, zwłaszcza przy poziomowaniu legarów i docinaniu płyt wokół przeszkód.

Szacując materiały na 100 m² podłogi z OSB na legarach, potrzebujemy ok. 32-35 sztuk płyt OSB 22mm w formacie 1250x2500 mm (uwzględniając docinki i odpady) oraz ok. 150-200 metrów bieżących legarów (np. 50x100 mm), w zależności od rozstawu i ilości podpór. Do tego dochodzą wkręty (spore opakowanie 500-1000 sztuk), kliny do poziomowania, folia paroizolacyjna/budowlana i ewentualnie klej do pióra-wpustu. To daje nam konkretny obraz skali przedsięwzięcia.

Podłoga z płyt OSB na strychu to zatem świetne rozwiązanie, gdy szukamy równowagi między kosztem, wagą, szybkością montażu a funkcjonalnością. Jest to elastyczny system, który łatwo adaptuje się do różnych typów stropów (szczególnie drewnianych) i pozwala na proste zintegrowanie izolacji, otwierając drogę do przekształcenia zapomnianej przestrzeni w użyteczne miejsce. Ale jak zawsze w budownictwie, diabeł tkwi w szczegółach – prawidłowe przygotowanie podłoża, wybór odpowiedniej grubości i typu płyty, precyzyjny montaż legarów i płyt, oraz pamięć o dylatacjach, to klucz do sukcesu.

W mojej ocenie, jeśli strych ma być użytkowany jako domowy magazyn, a strop jest drewniany, to płyta OSB na legarach jest wyborem optymalnym. Dostajemy stabilną, nośną podłogę, która nie obciąża nadmiernie konstrukcji i pozwala na dołożenie solidnej warstwy izolacji, co przekłada się na niższe rachunki za ogrzewanie w pomieszczeniach poniżej. Czy może być lepiej?