Zaprawa do Kamienia: Poradnik 2025 – Zrób Sam!

Marzysz o własnym ogrodzie w stylu śródziemnomorskim lub rustykalnym? A może po prostu pragniesz solidnej podmurówki pod ogrodzenie, która przetrwa lata? Niezależnie od celu, klucz do sukcesu leży w mistrzowskim przygotowaniu zaprawy. Jeśli zastanawiasz się, jak zrobić zaprawę do murowania kamienia, trafiłeś idealnie! Odpowiedź w pigułce: odpowiednie proporcje składników (spoiwo, kruszywo, woda) i staranne wymieszanie to fundament sukcesu.

• Składniki i proporcje zaprawy do murowania kamienia
• Rodzaje zapraw do kamienia: cementowe, wapienne, cementowo-wapienne
• Wpływ jakości piasku i wody na zaprawę murarską
• Kluczowe właściwości dobrej zaprawy do kamienia
• Najczęściej zadawane pytania o zaprawie do murowania kamienia

Kiedy planujemy budowę, rzadko kiedy skupiamy się na tak prozaicznych elementach, jak skład zaprawy. To błąd! Jest to element, który decyduje o trwałości i estetyce całej konstrukcji. Podobnie jak w życiu, gdzie małe, pozornie nieistotne detale, często decydują o jakości relacji czy sukcesie przedsięwzięcia, tak w budownictwie proporcje zaprawy murarskiej odgrywają fundamentalną rolę. "Diabeł tkwi w szczegółach", jak mawia stare porzekadło, a w tym przypadku tym "diabłem" jest precyzja w doborze składników.

Powyższa tabela pokazuje, że wybór odpowiedniego rodzaju zaprawy zależy od jej przeznaczenia. Czy chcesz zbudować ogrodzenie z kamienia, czy może odnowić starą elewację? Każda decyzja ma swoje konsekwencje. Zrozumienie różnic między tymi zaprawami to nie tylko oszczędność materiałów, ale przede wszystkim gwarancja bezpieczeństwa i trwałości Twojej konstrukcji. W końcu nikt nie chce, by jego praca poszła na marne.

Składniki i proporcje zaprawy do murowania kamienia

W świecie budownictwa, gdzie precyzja spotyka się z siłą natury, stworzenie doskonałej zaprawy murarskiej do kamienia jest sztuką, a zarazem nauką. Każdy, kto choć raz zetknął się z tym wyzwaniem, wie, że to nie jest tylko mieszanie worka cementu z piaskiem i wodą. To orkiestra składników, gdzie każdy instrument musi grać w idealnej harmonii, aby całość wybrzmiała trwałością i odpornością. Mamy tu do czynienia z chemią w praktyce, gdzie najdrobniejsze odstępstwo od receptury może zburzyć cały, mozolnie budowany koncert. Czym zatem kierować się, by nasze dzieło przetrwało lata, a nawet stulecia? To pytanie, które zadaje sobie każdy profesjonalista i pasjonat budowlany, szukając idealnej odpowiedzi na potrzeby konkretnego projektu. Pamiętajmy, że budując z kamienia, często chcemy osiągnąć efekt ponadczasowości, a to wymaga fundamentu o niezawodnych właściwościach.

Zobacz także: Jak zrobić zaprawki lakiernicze sprayem krok po kroku 2025

Kluczem do sukcesu jest zrozumienie, że zaprawa murarska, choć na pierwszy rzut oka wydaje się prosta, jest niczym złożony organizm. Jej kręgosłupem są podstawowe składniki: spoiwo i wypełniacz. Wybór spoiwa, czy to cement, wapno, czy ich hybryda, definiuje charakter zaprawy, jej twardość, elastyczność i odporność. Z kolei wypełniacz – zazwyczaj piasek, ale czasem także kamień, tłuczeń, węgiel, żwirek czy nawet pumeks – nadaje jej masę i strukturę. Ważne jest, by pamiętać, że od typu wybranego wypełniacza zależy gęstość i specyficzne właściwości gotowej zaprawy, co przekłada się na jej zastosowanie w różnych projektach. Dobór tych elementów to prawdziwa inżynieria materiałowa na małą skalę.

Przejdźmy do sedna, czyli do proporcji – prawdziwego serca receptury. Dla zaprawy cementowo-wapiennej, często wybieranej ze względu na swoje wszechstronne właściwości i elastyczność, standardem stał się stosunek 1:2:9. Oznacza to jedną część cementu, dwie części wapna i dziewięć części wypełniacza, najczęściej piasku. Te proporcje nie są przypadkowe; zostały wypracowane na podstawie dziesięcioleci doświadczeń i badań, gwarantując optymalną plastyczność, przyczepność i wytrzymałość końcowego produktu. To jak dobrze wyważony przepis kulinarny – każdy składnik ma swoje miejsce i znaczenie, a jego ilość jest ściśle określona, by danie smakowało idealnie.

Aby uświadomić sobie skalę, przyjrzyjmy się konkretnym danym dla zaprawy cementowo-wapiennej o klasie odporności M10 i objętości jednego metra sześciennego (kubika) – ilości, która z pewnością pozwoli na postawienie solidnego kawałka muru. Do uzyskania takiej objętości potrzebujemy około 290 litrów wody, 0,94 m3 piasku, 57 kg wapna hydratyzowanego i 247 kg cementu. To nie są "około" wartości, które można ignorować – to konkretne, wyliczone parametry, które decydują o jakości i stabilności konstrukcji. Przy tak dużych ilościach każdy kilogram i każdy litr ma znaczenie. To tak, jak budowanie domu, gdzie każda cegła, każda belka musi być idealnie dopasowana, aby konstrukcja była bezpieczna i trwała. W tym kontekście, świadomość tych wartości jest absolutnie niezbędna.

Zobacz także: Jak zrobić zaprawkę na rdzę auta? Krok po kroku 2025

Często na budowach spotyka się z improwizacją i odmierzaniem składników "na oko" – łopatą lub wiadrem. To praktyka, która prowadzi do katastrofy, lub co najmniej, do wyraźnego obniżenia jakości finalnego produktu. Trudno wtedy mówić o jednakowej jakości produktu, gdy każda partia zaprawy ma inne proporcje. Takie podejście to proszenie się o kłopoty. Stabilność, urabialność i przyczepność zaprawy do murowania kamienia zależą bezpośrednio od precyzji w dawkowaniu.

Przygotowanie zaprawy o takich parametrach wymaga uwagi i przestrzegania receptury. Odmierzenie składników w tak ścisłych proporcjach, szczególnie w przypadku dużej ilości materiału, wymaga użycia odpowiednich narzędzi, takich jak dokładne wagi i miary. Mieszanie odbywa się w betoniarce, co zapewnia równomierne rozprowadzenie wszystkich komponentów. Woda jest dodawana stopniowo, aby uzyskać właściwą konsystencję. To proces, który nie wybacza pośpiechu ani zaniedbania, ponieważ ostateczna trwałość muru jest w dużej mierze zależna od jakości zaprawy. Zaprawa musi być plastyczna, ale nie zbyt rzadka, a także łatwa w obróbce i aplikacji. Musi przylegać do powierzchni kamienia, ale nie spływać z niej. To złoty środek, który trzeba wyczuć i osiągnąć.

Dodatki chemiczne mogą poprawić właściwości zaprawy, zwiększając jej mrozoodporność, plastyczność lub czas wiązania. Warto zapoznać się z ofertą dostępnych na rynku dodatków i wybrać te, które najlepiej odpowiadają potrzebom danego projektu, zwłaszcza jeśli mamy do czynienia z trudnymi warunkami środowiskowymi. To inwestycja w przyszłość, która z pewnością się opłaci. Wybór odpowiednich składników oraz ich precyzyjne odmierzenie i wymieszanie są kluczowe dla sukcesu każdej budowy z kamienia. Pamiętajmy, że solidna konstrukcja to efekt starannie przygotowanej zaprawy, która jest niczym niewidzialny bohater całego przedsięwzięcia.

Zobacz także: Zaprawa szamotowa: jak rozrobić w 2025 – poradnik

Rodzaje zapraw do kamienia: cementowe, wapienne, cementowo-wapienne

Kiedy stajemy przed wyzwaniem budowy z kamienia, od razu nasuwa się pytanie: jaka zaprawa będzie najlepsza? To pytanie jest tak samo ważne, jak wybór samego kamienia, gdyż spoiwo decyduje o trwałości, estetyce i właściwościach całego muru. Właściwa zaprawa to nie tylko składniki i proporcje, ale przede wszystkim odpowiednie dopasowanie do specyfiki kamienia i warunków, w jakich będzie funkcjonować konstrukcja. To trochę jak wybór idealnego wina do konkretnej potrawy – musi współgrać, podkreślać smak i uzupełniać całość.

Na rynku budowlanym znajdziemy wiele rodzajów zapraw, które różnią się składem, właściwościami i przeznaczeniem. Wśród nich wyróżnić można przede wszystkim zaprawy cementowe, wapienne oraz cementowo-wapienne. Każdy z tych typów ma swoje unikalne cechy, które decydują o jego przydatności w konkretnych zastosowaniach. Jest to istotna kwestia, ponieważ wybór nieodpowiedniego rodzaju zaprawy może mieć poważne konsekwencje dla trwałości całej budowli. Nie jest to uniwersalna zaprawa do wszystkiego, i ta zasada to klucz do trwałej budowli.

Zobacz także: Jak zrobić zaprawki lakiernicze? Poradnik 2025

Zaprawy cementowe, znane ze swojej wysokiej wytrzymałości na ściskanie i szybkowiążących właściwości, są idealne do konstrukcji, które wymagają dużej odporności na obciążenia i wilgoć. Doskonale sprawdzają się w budowaniu fundamentów, ścian piwnic czy elementów narażonych na bezpośredni kontakt z wodą. Są jednak mniej elastyczne niż inne rodzaje zapraw, co może być problemem w przypadku materiałów, które podlegają niewielkim ruchom. "Coś za coś", mawiają starzy budowlańcy – wysoka wytrzymałość często idzie w parze z mniejszą elastycznością.

Zaprawy wapienne, historycznie dominujące w budownictwie, odzyskują swoją popularność, zwłaszcza w renowacji starych obiektów i budowie domów energooszczędnych. Charakteryzują się wysoką paroprzepuszczalnością, co pozwala ścianom "oddychać", a także dużą elastycznością, która minimalizuje ryzyko pękania w przypadku ruchów konstrukcji. Są jednak mniej odporne na wilgoć i charakteryzują się niższymi wytrzymałościami na ściskanie niż zaprawy cementowe. Ich długi czas wiązania bywa zarówno zaletą, jak i wadą – pozwala na spokojniejszą pracę, ale opóźnia postępy budowy.

Zaprawy cementowo-wapienne, łączące w sobie najlepsze cechy obu poprzednich rodzajów, to prawdziwy "złoty środek" w świecie zapraw murarskich. Cechują się dobrą wytrzymałością, ale jednocześnie zachowują elastyczność i zdolność do oddychania. To sprawia, że są niezwykle uniwersalne i często wybierane do ogólnego murowania kamienia, w tym ścian nośnych, kominów czy elementów ozdobnych. Stanowią doskonały kompromis pomiędzy twardością a elastycznością, a to sprawia, że są w stanie sprostać większości wyzwań, które niesie ze sobą budowa z kamienia. Ich popularność wynika właśnie z tej wszechstronności.

Zobacz także: Jak zrobić zaprawki na nadkolach – krok po kroku

Warto również wspomnieć o zaprawach gipsowych i gipsowo-wapiennych, które choć mniej typowe dla murowania kamienia, znajdują zastosowanie jako zaprawy tynkarskie. Gips doskonale sprawdza się w wygładzaniu powierzchni i nadawaniu im estetycznego wyglądu, szczególnie we wnętrzach, gdzie panują stabilne warunki wilgotnościowe. Z kolei zaprawy gliniane i gliniano-wapienne, choć rzadziej spotykane w nowoczesnym budownictwie, mają swoje miejsce w ekologicznych konstrukcjach i budownictwie z natury, ceniąc sobie naturalność materiału i możliwość odzysku surowców. To pokazuje, że świat zapraw jest bogaty i zróżnicowany, a każdy rodzaj ma swoje miejsce w konkretnym projekcie.

Niezwykle istotną kwestią jest również granulacja piasku, który jest kluczowym wypełniaczem. Do zapraw tynkarskich często stosuje się piasek średnio- i gruboziarnisty, który zapewnia odpowiednią teksturę i przyczepność tynku. Z kolei do zapraw cementowo-wapiennych, zwłaszcza tych do murowania kamienia, preferuje się piasek drobnoziarnisty. Dlaczego? Drobniejsze ziarna piasku pozwalają na uzyskanie bardziej zwartej i homogenicznej zaprawy, co jest kluczowe dla uzyskania optymalnej siły wiązania i minimalizowania porowatości. Zapewnia to również lepszą obrabialność i łatwiejsze wypełnianie szczelin między kamieniami. Odpowiedni wybór piasku ma tu kolosalne znaczenie dla końcowego efektu.

Pamiętajmy, że bez względu na rodzaj wybranej zaprawy, jakość składników ma znaczenie. Piasek powinien być czysty, pozbawiony gliny i zanieczyszczeń organicznych, które mogą negatywnie wpływać na właściwości zaprawy. Woda musi być czysta i wolna od substancji chemicznych. To są pozornie drobne detale, ale w kontekście trwałości budowli, okazują się być fundamentem, na którym spoczywa cała konstrukcja. Starannie dobrane materiały i precyzyjne proporcje to recepta na sukces, a co za tym idzie, trwałą i odporną konstrukcję, która sprosta wszystkim wyzwaniom. To jest esencja tego, jak zrobić zaprawę do murowania kamienia w sposób prawidłowy i skuteczny.

Wpływ jakości piasku i wody na zaprawę murarską

Kiedy mówimy o tym, jak zrobić zaprawę do murowania kamienia, często skupiamy się na proporcjach cementu i wapna, a pomijamy dwa fundamentalne składniki: piasek i wodę. To błąd, bo ich jakość i właściwości mają wpływ na każdą partię zaprawy, a co za tym idzie, na wytrzymałość, trwałość i estetykę całego muru. Można mieć najlepszy cement i wapno, ale jeśli piasek będzie zanieczyszczony gliną lub woda pełna szkodliwych substancji, to całe przedsięwzięcie będzie skazane na porażkę. To trochę jak budowanie zamku na piasku, tylko dosłownie.

Zacznijmy od piasku. To on stanowi lwią część objętości zaprawy, jest jej "ciałem". Jego jakość – czyli uziarnienie, czystość i zawartość szkodliwych substancji – bezpośrednio przekłada się na właściwości zaprawy. Piasek do zaprawy murarskiej powinien być czysty, pozbawiony grudek gliny, mułu, torfu czy innych zanieczyszczeń organicznych. Dlaczego to takie ważne? Zanieczyszczenia te mogą negatywnie wpływać na wiązanie cementu, obniżać wytrzymałość zaprawy, a nawet prowadzić do jej kruszenia się w przyszłości. Glina, na przykład, absorbuje wodę, prowadząc do niewłaściwego stosunku wody do cementu, co z kolei wpływa na wytrzymałość i plastyczność zaprawy. To jest punkt, w którym jakość surowca staje się absolutnym priorytetem.

Uziarnienie piasku to kolejny istotny aspekt. Dla zapraw murarskich do kamienia zazwyczaj zaleca się piasek rzeczny lub kopalniany o odpowiedniej granulacji, często określany jako piasek płukany. Drobniejszy piasek zapewnia większą plastyczność zaprawy i lepszą zdolność do wypełniania szczelin między kamieniami. Zbyt gruboziarnisty piasek może utrudniać urabialność i sprawić, że zaprawa będzie zbyt "chuda", a co za tym idzie – słabsza. Idealny piasek do murowania powinien charakteryzować się uziarnieniem mieszczącym się w normach, co zapewni optymalną strukturę i właściwości końcowej zaprawy. To jak z mąką do ciasta – nie każda się nada.

Przejdźmy do wody. Woda jest nie tylko spoiwem w procesie hydratacji cementu, ale także wpływa na konsystencję, plastyczność i urabialność zaprawy. Pamiętajmy, że do produkcji zaprawy używamy czystej, pitnej wody. Woda zanieczyszczona, zawierająca szkodliwe sole, oleje, cukry, substancje organiczne czy ścieki przemysłowe, może znacznie obniżyć wytrzymałość zaprawy, a nawet doprowadzić do jej rozpadu. Chlorowana woda z kranu zazwyczaj jest bezpieczna, ale jeśli korzystamy z wody ze studni, warto ją przebadać. Chemia nie wybacza zaniedbań.

Nadmiar wody to chyba jeden z najczęściej popełnianych błędów przy ręcznym przygotowywaniu zaprawy. Choć może się wydawać, że "łatwiej się rozprowadza", to faktycznie prowadzi to do obniżenia wytrzymałości. Woda, która nie wchodzi w reakcję hydratacji, odparowuje, pozostawiając puste przestrzenie, co sprawia, że zaprawa staje się bardziej porowata i podatna na pęknięcia, szczególnie pod wpływem mrozu. "Wody nie skąpić" to mit, który w budownictwie przynosi tylko szkody.

Konieczność dokładnego odmierzania piasku i wody jest absolutnie kluczowa. Zazwyczaj na budowach problemem jest utrzymanie jednakowej jakości produktu finalnego, szczególnie gdy proporcje zaprawy tynkarskiej są "liczone na łopaty lub wiadra". To klasyczny przykład improwizacji, która ma zgubny wpływ na efektywność pracy i trwałość konstrukcji. Prawidłowe zastosowanie miar, na przykład wiader o stałej pojemności lub specjalnych miar, jest niezbędne do zapewnienia jednolitości mieszanki i optymalnych właściwości każdej partii zaprawy. Profesjonalizm wymaga precyzji, a improwizacja w tym kontekście to droga donikąd.

Podsumowując, jakość piasku i wody to nie tylko detale, to fundament, na którym spoczywa cała konstrukcja. Inwestowanie w sprawdzone materiały, które spełniają odpowiednie normy i wymogi, to podstawa dla długotrwałej i bezpiecznej konstrukcji. Pamiętajmy, że każda dobrze wykonana zaprawa jest gwarancją solidnego i trwałego muru, a to z kolei, przekłada się na bezpieczeństwo i zadowolenie z wykonanej pracy. Bez solidnych podstaw, nawet najbardziej imponująca konstrukcja nie przetrwa próby czasu, a to jest ostatnia rzecz, której życzymy naszym klientom czy sobie.

Kluczowe właściwości dobrej zaprawy do kamienia

Zapewne każdy, kto choć raz podchodził do wyzwania murowania kamienia, wie, że wybór i przygotowanie odpowiedniej zaprawy to coś więcej niż rutynowa czynność. To proces, który decyduje o finalnym efekcie, trwałości i estetyce całej konstrukcji. Dobra zaprawa to nie tylko taka, która dobrze wygląda, ale przede wszystkim taka, która wytrzyma próbę czasu i sił natury. "Piekło to dobrze wybrukowane kamieniami drogi, ale w innym kierunku", a w budownictwie źle wykonana zaprawa może zaprowadzić nas prosto do budowlanego piekła. Jak zatem rozpoznać, że nasza zaprawa ma w sobie ten "pierwiastek geniuszu"?

Jedną z najważniejszych cech dobrej zaprawy do kamienia jest odpowiednia urabialność. Co to oznacza w praktyce? To zdolność zaprawy do łatwego mieszania, transportu, układania i obróbki na placu budowy. Dobra zaprawa powinna być plastyczna, "maślana" w konsystencji, ale nie zbyt rzadka, ani zbyt gęsta. Musi pozwalać na swobodne rozprowadzanie jej po powierzchni kamienia i łatwe wciskanie w szczeliny. Taka zaprawa ułatwia pracę, przyspiesza ją i zmniejsza zmęczenie murarzy. Urabialność jest szczególnie ważna przy ręcznym układaniu kamieni, gdzie każdy ruch zaprawą musi być precyzyjny i skuteczny. Bez odpowiedniej urabialności praca z zaprawą może zamienić się w prawdziwą drogę przez mękę.

Następną kluczową cechą jest doskonała przyczepność. Zaprawa musi wiązać się mocno z kamieniem i tworzyć solidne połączenie. Brak przyczepności prowadzi do osłabienia konstrukcji, powstawania pęknięć i w konsekwencji do jej degradacji. Przyczepność zaprawy zależy od wielu czynników: od składu, proporcji składników, wilgotności kamienia, a także od sposobu jego przygotowania. Kamień przed murowaniem powinien być czysty, wolny od kurzu, tłuszczu i luźnych elementów. Prawidłowa hydratacja cementu w zaprawie jest również kluczowa dla zapewnienia optymalnej przyczepności. Ważne jest także, aby zaprawa nie była zbyt sucha, co mogłoby pogorszyć jej zdolności adhezyjne.

Nie możemy zapomnieć o odporności mikrobiologicznej. W środowisku zewnętrznym, zwłaszcza w wilgotnych warunkach, zaprawa może być narażona na rozwój alg, mchów, grzybów i innych mikroorganizmów. Z czasem może to prowadzić do przebarwień, osłabienia struktury zaprawy, a nawet jej zniszczenia. Dobrej jakości zaprawa do kamienia powinna być odporna na tego typu zagrożenia, najlepiej poprzez zastosowanie odpowiednich dodatków chemicznych lub poprzez naturalne właściwości składników. Odporność na korozję biologiczną jest szczególnie ważna w przypadku elewacji i murów ogrodzeniowych, gdzie estetyka i trwałość są priorytetem. To wyższa szkoła jazdy, gdzie "walka z zielonym" jest kluczowa.

Wytrzymałość na ściskanie jest jednym z najważniejszych parametrów mechanicznych zaprawy. Odpowiada za jej zdolność do przenoszenia obciążeń bez deformacji i pęknięć. Dla murów z kamienia, zwłaszcza tych nośnych, wytrzymałość na ściskanie jest absolutnym must-have. Dobra zaprawa musi mieć odpowiednio wysoką klasę wytrzymałości, która będzie zgodna z wymaganiami projektowymi i normami budowlanymi. To właśnie ten parametr sprawia, że kamienny mur będzie stabilny i bezpieczny przez długie lata.

Mrozoodporność to kolejna właściwość, którą musi posiadać zaprawa używana w warunkach zewnętrznych. Cykle zamrażania i rozmrażania wody, która wnika w pory zaprawy, mogą prowadzić do jej uszkodzeń i rozpadu. Dobra zaprawa murarska do kamienia powinna być porowata w stopniu, który pozwala na "wciągnięcie" wilgoci i jednoczesne efektywne jej oddawanie, a także posiadać strukturę odporną na ekspansję lodu. Dodatki napowietrzające często są stosowane w celu zwiększenia mrozoodporności poprzez tworzenie mikroporów, które są "magazynami" na wodę i chronią strukturę przed pęknięciami. To jak system "poduszki powietrznej" dla zaprawy, chroniącej ją przed zimowym stresem.

Odporność na siarczany jest niezwykle ważna w miejscach narażonych na obecność agresywnych substancji chemicznych, np. w pobliżu przemysłowych zakładów, czy w glebach o wysokiej zawartości siarczanów. Siarczany mogą reagować z cementem, prowadząc do rozsadzania zaprawy. W takich warunkach konieczne jest stosowanie cementów odpornych na siarczany lub specjalnych dodatków. Inaczej "dom się rozpłynie w chemii".

Trwałość koloru zaprawy jest szczególnie istotna w przypadku murów widocznych, gdzie zaprawa pełni funkcję nie tylko spoiwa, ale także elementu estetycznego. Zaprawa nie powinna blaknąć ani zmieniać koloru pod wpływem promieniowania UV, wilgoci czy innych czynników atmosferycznych. Jest to często niedoceniany aspekt, ale w ostatecznym rozrachunku może zaważyć na postrzeganiu całej konstrukcji. Nikt przecież nie chce, aby jego piękny, kamienny mur, po kilku latach, wyglądał na zaniedbany.

Podsumowując, kluczem do sukcesu w murowaniu kamienia jest zrozumienie, że zaprawa to znacznie więcej niż "beton" – to precyzyjnie zaprojektowany materiał, który musi spełniać szereg rygorystycznych wymagań. Wybór odpowiedniego rodzaju zaprawy i zapewnienie jej właściwości to inwestycja, która z pewnością zwróci się w długowieczności i niezawodności budowli. W końcu, dobra zaprawa to fundament, na którym opiera się cały kamienny mur, będąc tym samym świadectwem fachowej wiedzy i staranności wykonawcy. Pamiętaj, Jak zrobić zaprawę do murowania kamienia to nic innego jak sumienność i precyzja, które przełożą się na jakość.

Najczęściej zadawane pytania o zaprawie do murowania kamienia

P: Jakie są podstawowe składniki zaprawy do murowania kamienia?

O: Podstawowe składniki to spoiwo (cement, wapno, lub ich mieszanka), wypełniacz (najczęściej piasek) i woda. Czasem dodaje się też modyfikatory, które poprawiają właściwości zaprawy, np. plastyczność czy mrozoodporność.

P: Jakie proporcje zaprawy cementowo-wapiennej do kamienia są zalecane?

O: Najczęściej stosowane proporcje to 1 część cementu, 2 części wapna hydratyzowanego i 9 części piasku (1:2:9). Ważne jest, aby dokładnie odmierzyć składniki, by uzyskać optymalne właściwości zaprawy.

P: Czy jakość piasku ma znaczenie przy przygotowaniu zaprawy?

O: Absolutnie! Piasek powinien być czysty, bez gliny, mułu i zanieczyszczeń organicznych. Jego uziarnienie również ma znaczenie – drobniejszy piasek zapewnia lepszą urabialność i przyczepność zaprawy.

P: Jakie właściwości powinna mieć dobra zaprawa do murowania kamienia?

O: Dobra zaprawa powinna charakteryzować się odpowiednią urabialnością (łatwość w obróbce), wysoką przyczepnością do kamienia, wytrzymałością na ściskanie, mrozoodpornością oraz odpornością na czynniki biologiczne, takie jak grzyby czy mchy.

P: Jakie są konsekwencje użycia zbyt dużej ilości wody w zaprawie?

O: Nadmiar wody obniża wytrzymałość zaprawy, sprawia, że staje się ona bardziej porowata i podatna na pękanie (szczególnie pod wpływem mrozu), a także negatywnie wpływa na jej przyczepność i twardość końcową. "Lanie wody" to recepta na słaby mur.