Posadzka żywiczna na drewnianej podłodze 2025 – Kompleksowy Przewodnik

Redakcja 2025-06-01 13:45 | Udostępnij:

Zastanawialiście się kiedyś, czy połączenie zmysłowej estetyki drewnianej podłogi z niebywałą wytrzymałością nowoczesnych posadzek żywicznych to jedynie marzenie, czy realna opcja dla Waszych wnętrz? Oto wyzwanie: posadzka na drewnianej podłodze. Krótka odpowiedź? Tak, to możliwe, ale wymaga to starannego przygotowania i odpowiedniej wiedzy. Pamiętajcie, że w tym przypadku, jak mawia stare porzekadło, diabeł tkwi w szczegółach.

Posadzka na drewnianej podłodze

Kiedy mowa o wyborze idealnej nawierzchni, często stajemy przed dylematem: piękno czy praktyczność? Parkiet urzeka ciepłem i szlachetnością, ale jego wrażliwość na uszkodzenia mechaniczne potrafi przysporzyć ból głowy. Z drugiej strony, posadzki żywiczne to kwintesencja wytrzymałości i łatwości w utrzymaniu, jednak niektórym mogą wydawać się zbyt surowe. Ale co, jeśli da się pogodzić ogień z wodą?

Rodzaj podłoża Zalety Wyzwania Wpływ na zastosowanie posadzki żywicznej
Drewno - stare deski Naturalny urok, ciepło Nierówności, wilgoć, ruchliwość, konieczność stabilizacji i wzmocnienia Wymaga kompleksowego przygotowania, w tym zniwelowania ugięć, zastosowania warstwy elastycznej, ryzyko pęknięć żywicy
Drewno - płyta OSB/sklejka Stabilność, równa powierzchnia, szybkość montażu Wrażliwość na wilgoć, konieczność zapewnienia wentylacji, dylatacji Lepsza baza niż deski, ale nadal wymaga dokładnego gruntowania i ewentualnego zastosowania elastycznych żywic
Beton - nowa wylewka Wysoka stabilność, odporność na wilgoć (po wyschnięciu) Wymaga długiego czasu na wyschnięcie (min. 28 dni), gruntowanie Idealne podłoże, minimalizuje ryzyko problemów, szeroki wybór żywic
Beton - stare podłoże Stabilność, możliwość renowacji Nierówności, ubytki, tłuste plamy, konieczność usunięcia starych warstw Wymaga dokładnego przygotowania: szlifowanie, oczyszczenie, naprawa ubytków, odpowiednie gruntowanie

Fuzja posadzki żywicznej z drewnianym podłożem, choć bywa porównywana do próby uprawy ananasów na śniegu, jest coraz częściej obserwowanym trendem. Klienci poszukują bowiem rozwiązań łączących minimalistyczny wygląd z komfortem i ochroną. Prawda jest taka, że to zadanie nie należy do najłatwiejszych, jednak odpowiednie przygotowanie i dobór materiałów to klucz do sukcesu. To trochę jak z przygotowaniem egzotycznej potrawy – niby każdy może, ale prawdziwy mistrz kuchni wie, jak doprawić ją do perfekcji.

Przygotowanie drewnianej podłogi pod posadzkę żywiczną

Zanim w ogóle pomyślicie o wylaniu żywicy na drewnianą podłogę, musimy pogadać o absolutnym fundamencie, bez którego wszystko rozsypie się jak domek z kart. Tym fundamentem jest prawidłowe przygotowanie podłoża. To nie jest kwestia "może się uda", to "musi się udać", jeśli nie chcemy wylać pieniędzy do kosza. Wyobraźcie sobie remont, gdzie wszystko idzie gładko – tak powinno być i z podłogą, zaczynając od samego dołu.

Zobacz także: Posadzki żywiczne cena za m2 w 2025: Pełny przewodnik

Drewno, to nasz krnąbrny, ale piękny materiał, ma swoje kaprysy. Przede wszystkim pracuje – pęcznieje, kurczy się, ugina. To ruchliwość jest głównym wrogiem posadzki żywicznej, która jest statyczna i elastyczna tylko do pewnego stopnia. Drugim kaprysem drewna jest jego wrażliwość na wilgoć. Jeśli drewno jest wilgotne, żywica może po prostu nie związać, a nawet doprowadzić do gnicia drewna pod spodem. Oznacza to potencjalną katastrofę budowlaną, której z całą pewnością chcemy uniknąć.

Pierwszym krokiem jest ocena stanu podłogi. Zdejmijcie listwy przypodłogowe i zajrzyjcie pod spód. Szukajcie luźnych desek, ugięć, śladów pleśni czy zgnilizny. Każda luźna deska musi zostać solidnie przytwierdzona do legarów za pomocą wkrętów. Jeśli podłoga ugina się znacząco, konieczne może być jej wzmocnienie, na przykład poprzez dodanie dodatkowych legarów lub zastosowanie płyt stabilizujących. Na przykład, gdy wchodzisz na starą podłogę i czujesz, jak się ugina, to dokładnie to, o czym mowa. Optymalne odchylenie nie powinno przekraczać 2-3 mm na metrze bieżącym. W innym przypadku to jak wpuszczanie dzika do salonu.

Kolejnym etapem jest poziomowanie i wyrównywanie powierzchni. Drobne nierówności można zeszlifować, ale jeśli podłoga ma większe ubytki lub wyraźne spadki, konieczne będzie zastosowanie odpowiedniej masy wyrównującej lub montaż płyt, np. OSB lub sklejki wodoodpornej o grubości co najmniej 18-22 mm. To stworzy stabilną i jednolitą bazę dla żywicy. Upewnij się, że między płytami zachowano szczeliny dylatacyjne o szerokości 2-3 mm, aby drewno mogło pracować bez ryzyka pęknięć.

Zobacz także: Frezowanie Posadzki w Gliwicach – Ceny 2025

Nie możemy zapomnieć o wilgotności. Poziom wilgotności drewna nie powinien przekraczać 8-10%. To wartość krytyczna, którą bezwzględnie należy sprawdzić higrometrem przed przystąpieniem do jakichkolwiek prac. Jeśli wilgotność jest wyższa, należy zapewnić odpowiednie warunki do wyschnięcia drewna, np. poprzez intensywne wietrzenie lub zastosowanie osuszaczy powietrza. Jeśli tego nie zrobimy, ryzykujemy odspojeniem się żywicy. To tak jakby zapraszać do tańca, kogoś, kto absolutnie nie chce tańczyć.

Po wyschnięciu i wyrównaniu, powierzchnię należy dokładnie oczyścić z kurzu, brudu, tłuszczu i wszelkich luźnych cząstek. Można użyć odkurzacza przemysłowego, a następnie przetrzeć powierzchnię wilgotną szmatką i pozostawić do wyschnięcia. Ważne jest, aby nie pozostawić żadnych zanieczyszczeń, które mogłyby osłabić przyczepność żywicy. Myślcie o tym jak o malowaniu ścian - brudna ściana to słabe malowanie, prawda?

Przed aplikacją żywicy, drewno należy odpowiednio zagruntować. Gruntowanie to kluczowy etap, który zwiększa przyczepność żywicy do podłoża i zmniejsza chłonność drewna, zapobiegając szybkiemu wsiąkaniu żywicy. Wybór gruntu zależy od rodzaju żywicy, którą planujemy zastosować – producenci zazwyczaj rekomendują konkretne systemy. Gruntowanie zazwyczaj odbywa się jednowarstwowo, a czas schnięcia to około 12-24 godzin, w zależności od produktu.

Pamiętajcie, że wszelkie szczeliny między deskami lub płytami muszą zostać starannie wypełnione elastyczną masą szpachlową, zanim przystąpimy do właściwego żywicowania. To zapobiegnie przenikaniu żywicy pod podłogę oraz utrzyma jednolitość powierzchni. Jest to jak uszczelnianie okien przed zimą – małe szczeliny mogą wyrządzić dużo szkód, podobnie jest z posadzką. Czas utwardzania szpachli to zazwyczaj od 4 do 8 godzin. Cały proces przygotowania to co najmniej 2-3 dni intensywnych prac. Czas i cierpliwość są w tym przypadku sprzymierzeńcami.

Podsumowując ten etap: odpowiednie przygotowanie to ponad 70% sukcesu całego przedsięwzięcia. Bez tego, nawet najdroższa i najlepsza żywica nie będzie spełniać swojej funkcji. To trochę jak budowanie wieży Eiffla na ruchomych piaskach – w końcu runie. Dlatego, poświęćcie na ten etap tyle uwagi i czasu, ile potrzeba. Jest to jak układanie puzzli, jeden element musi pasować do drugiego.

Szczegółowe dane dotyczące przygotowania:

  • Minimalna grubość płyty OSB/sklejki: 18 mm (dla zwiększenia stabilności zaleca się 22 mm).
  • Wilgotność drewna: max 10%.
  • Szczeliny dylatacyjne między płytami: 2-3 mm.
  • Czas schnięcia gruntu: 12-24 godziny.
  • Czas utwardzania masy szpachlowej: 4-8 godzin.
  • Koszt materiałów na przygotowanie podłoża (płyty, wkręty, grunt, szpachla): 50-100 zł/m² (zależnie od stanu podłogi).

Rodzaje żywic do aplikacji na drewno

Kiedy przygotowanie podłoża mamy już za sobą, czas wybrać odpowiedniego "zawodnika" do naszej podłogowej bitwy. Mowa oczywiście o żywicach, a rynek oferuje ich całą gamę, różniącą się właściwościami, ceną i zastosowaniem. Wybór nie może być przypadkowy, to jak dobór odpowiedniego garnituru na specjalną okazję – musi leżeć idealnie. Chodzi tu o właściwe dobieranie rodzaju żywicy na drewno.

Główne rodzaje żywic, które rozważa się przy aplikacji na drewno, to żywice epoksydowe i poliuretanowe. Każda z nich ma swoje plusy i minusy, a wybór zależy od oczekiwanego efektu, warunków panujących w pomieszczeniu oraz budżetu. To trochę jak wybór między autem sportowym a terenowym – oba są świetne, ale służą do czegoś innego.

Żywice epoksydowe są znane ze swojej wysokiej twardości, odporności na ścieranie i chemikalia. Są idealne do pomieszczeń o dużym natężeniu ruchu, takich jak garaże, magazyny, czy przestrzenie użyteczności publicznej. Na drewnianych podłożach jednak ich sztywność może być problemem. Jeśli drewno pracuje, sztywna żywica epoksydowa może pękać. Dlatego, jeśli decydujemy się na epoksyd, podłoże musi być ekstremalnie stabilne i dobrze przygotowane. Cena żywic epoksydowych to zazwyczaj od 40 do 80 zł/m² za warstwę. Z tego względu, że są często dwuskładnikowe, wymagają precyzyjnego mieszania. Nie zaleca się ich do pomieszczeń, gdzie podłoże ma tendencję do drgań, ani do miejsc, gdzie oczekujemy miękkości pod stopami.

Żywice poliuretanowe to zupełnie inna bajka. Charakteryzują się większą elastycznością i odpornością na promieniowanie UV, co czyni je idealnym wyborem do zastosowań, gdzie oczekujemy większej sprężystości oraz uniknięcia żółknięcia pod wpływem słońca. Ich elastyczność sprawia, że lepiej znoszą pracę drewna, co jest nieocenioną zaletą w przypadku aplikacji na drewnianej podłodze. Są to często żywice, które można barwić na wiele kolorów, co daje większą swobodę w aranżacji. Cena żywic poliuretanowych jest zazwyczaj wyższa niż epoksydowych, waha się od 60 do 120 zł/m² za warstwę. Poliuretany zapewniają elastyczną posadzkę na drewnianym podłożu.

Dla optymalnego efektu i maksymalnego bezpieczeństwa stosuje się często systemy hybrydowe, które łączą zalety obu typów żywic. Może to być na przykład grunt epoksydowy, a następnie elastyczna warstwa poliuretanowa. Taka kombinacja pozwala na wykorzystanie twardości epoksydu do stabilizacji podłoża, jednocześnie zapewniając elastyczność poliuretanu, która kompensuje ruchy drewna. To takie "dwóch w jednym", jak w dobrej kampanii marketingowej. Dodatkowo, takie rozwiązanie to również często kwestia zwiększenia odporności na zużycie oraz dłuższej żywotności podłogi. To naprawdę ważne.

Oprócz rodzaju żywicy, ważna jest też kwestia estetyki. Posadzki żywiczne oferują niemal nieograniczone możliwości personalizacji. Od jednolitych, gładkich powierzchni w dowolnym kolorze z palety RAL, przez posadzki z dodatkiem brokatu, płatków dekoracyjnych, aż po artystyczne posadzki z zatopionymi elementami. Można uzyskać efekt marmuru, betonu, piasku, a nawet stworzyć trójwymiarowe wzory. Wszystko zależy od wizji i budżetu. Ale pamiętajcie, im bardziej skomplikowany wzór, tym więcej pracy i materiałów, a co za tym idzie – wyższy koszt. Jak to mówią, niebo jest granicą, ale portfel też ma swoje granice.

Dodatkowo warto wspomnieć o żywicach rozpuszczalnikowych i bezrozpuszczalnikowych. Żywice bezrozpuszczalnikowe są bardziej ekologiczne i bezpieczniejsze dla zdrowia, ponieważ nie wydzielają szkodliwych oparów. Są też gęstsze i bardziej wydajne. Ich czas schnięcia może być nieco dłuższy. Z kolei żywice rozpuszczalnikowe szybciej schną, ale wymagają dobrej wentylacji i użycia odpowiedniego sprzętu ochronnego. W obecnych czasach coraz częściej stawia się na rozwiązania ekologiczne. Oznacza to również wzrost cen.

Niezależnie od wyboru, kluczowe jest ścisłe przestrzeganie zaleceń producenta dotyczących proporcji mieszania składników, czasu utwardzania i warunków aplikacji (temperatura, wilgotność). Niewłaściwe wymieszanie może doprowadzić do tego, że żywica nie zwiąże się prawidłowo lub pozostanie klejąca. A tego chyba nikt z nas nie chce. Podsumowując, wybór żywicy to decyzja strategiczna. Zasięgnijcie porady specjalistów, a najlepiej kupcie próbkę i przetestujcie na małej powierzchni, aby uniknąć niemiłych niespodzianek. Rodzaje żywic do posadzek drewnianych są bardzo zróżnicowane i oferują naprawdę dużo. Pamiętajcie: to, co dobrze działa na betonie, nie zawsze będzie idealne na drewnie. To jak z próbą zagrać na pianinie skrzypcami - da się, ale to nie jest optymalne zastosowanie.

Zalety i wady posadzki żywicznej na drewnie

Kiedy już wiemy, jak przygotować podłoże i jakie żywice wybrać, pora na uczciwy rachunek sumienia. Co zyskujemy, decydując się na posadzkę żywiczną na drewnianym podłożu, a z czym musimy się zmierzyć? Jak w każdej relacji, są dobre i złe strony, niczym yin i yang. Analiza zalet i wad jest kluczowa dla podjęcia świadomej decyzji. Pamiętaj, to inwestycja na lata.

Zalety: Kto zyskuje, ten wygrywa

Największym atutem posadzki żywicznej jest jej wytrzymałość i odporność na uszkodzenia mechaniczne. Zapomnijcie o wgnieceniach, rysach od mebli czy szpilek, które tak często trapią tradycyjne parkiety. Żywica tworzy warstwę, która jest niczym zbroja dla delikatnego drewna, chroniąc je przed zniszczeniami. To prawdziwy twardziel, który stawi czoła codziennym wyzwaniom. Podłoga żywiczna potrafi wytrzymać nacisk nawet do 50 MPa. Standardowe posadzki drewniane są znacznie bardziej podatne na ścieranie, często wymagają cyklinowania już po 5-7 latach, natomiast posadzki żywiczne potrafią wytrzymać nawet do 20-30 lat bez widocznych oznak zużycia.

Kolejnym plusem jest łatwość w utrzymaniu czystości. Powierzchnia posadzki żywicznej jest bezspoinowa, czyli nie posiada fug ani szczelin, w których gromadziłby się brud, kurz i alergeny. Wystarczy regularne odkurzanie i przetarcie wilgotną szmatką z łagodnym detergentem, aby podłoga lśniła czystością. To prawdziwa gratka dla alergików i osób ceniących sobie higienę. Powierzchnie bezspoinowe nie tylko ograniczają wnikanie bakterii i roztoczy, ale również zapobiegają rozwojowi grzybów i pleśni, co czyni je idealnymi do pomieszczeń o zwiększonej wilgotności. Po prostu bajka!

Estetyka to kolejny mocny punkt. Dzięki różnorodności kolorów i wzorów, posadzka żywiczna może stać się prawdziwym dziełem sztuki. Od minimalistycznych szarości i bieli, przez żywe barwy, po efekty 3D – ogranicza nas tylko wyobraźnia. Dodatkowo, może ona doskonale komponować się z drewnianym parkietem, jeśli zastosujemy transparentną żywicę, która uwydatni jego naturalne piękno, jednocześnie zapewniając ochronę. To jak dobry makijaż, który podkreśla naturalne atuty.

Odporność na wilgoć i plamy to kolejne zalety. Żywica jest nieprzepuszczalna dla wody, co chroni drewno przed zaciekaniem i wilgocią. Tłuste plamy, kawa czy wino nie stanowią problemu, można je łatwo usunąć, nie pozostawiając śladu. W porównaniu do drewna, które szybko wchłania płyny, żywica to tarcza. To duży plus w kuchniach czy łazienkach, gdzie podłoga żywiczna na drewnie naprawdę może zabłysnąć. Odporność na ścieranie przekłada się na mniejsze ryzyko uszkodzeń od ostrych przedmiotów, takich jak kółka krzeseł biurowych, co czyni ją idealnym rozwiązaniem dla biur.

Wady: Gdzie leży haczyk?

Mimo tych wszystkich cudownych właściwości, aplikacja posadzki żywicznej na drewno ma swoje wyzwania. Główną wadą jest konieczność idealnego przygotowania podłoża drewnianego. Jeśli drewno jest niestabilne, wilgotne lub nierówne, cała praca pójdzie na marne. Posadzka może popękać, odspoić się, a nawet doprowadzić do uszkodzenia drewna pod spodem. To nie jest projekt dla majsterkowiczów bez doświadczenia, tylko dla tych z anielską cierpliwością.

Kolejnym aspektem jest koszt. Aplikacja posadzki żywicznej na drewno jest zazwyczaj droższa niż na beton. Wynika to z konieczności zastosowania specjalistycznych gruntów, elastycznych żywic, a czasem dodatkowych warstw stabilizujących i wzmacniających. Koszt samego materiału, bez robocizny, może wynosić od 100 do 250 zł/m², a całkowity koszt z robocizną to często 250-500 zł/m². To może być niemiła niespodzianka dla portfela, więc bądźcie przygotowani. Należy też wziąć pod uwagę potencjalne koszty związane z koniecznością napraw w przypadku wadliwego montażu. Jak to mówią, grosz za groszem, a będzie kokos. W tym przypadku raczej worek.

Czas realizacji to również istotny czynnik. Proces aplikacji posadzki żywicznej wymaga czasu na schnięcie i utwardzanie poszczególnych warstw. Może to trwać od kilku dni do nawet tygodnia, w zależności od rodzaju żywicy i warunków panujących w pomieszczeniu. W tym czasie pomieszczenie jest wyłączone z użytkowania. Jeśli się spieszycie, to raczej nie jest to rozwiązanie dla Was. To jak czekanie na rozkwit egzotycznego kwiatu.

Kolejnym minusem, zwłaszcza w przypadku żywic epoksydowych, jest ich sztywność. Drewno cały czas "pracuje" w niewielkim stopniu, co dla sztywnej żywicy epoksydowej może być problemem. Niewłaściwy dobór żywicy, czyli zastosowanie zbyt sztywnej, może prowadzić do pęknięć, zwłaszcza w przypadku zmian temperatury i wilgotności. Stąd też, jak wspomniano wcześniej, żywice poliuretanowe lub systemy hybrydowe są znacznie bezpieczniejszym wyborem. Posadzka żywiczna odporna na wilgoć będzie odpowiednim rozwiązaniem.

Biorąc pod uwagę wszystkie "za" i "przeciw", posadzka żywiczna na drewnie to rozwiązanie, które ma sens, ale wymaga świadomej decyzji i, co najważniejsze, zaufania do profesjonalistów. To nie jest projekt, w którym warto szukać oszczędności kosztem jakości. Lepiej zainwestować więcej na początku i cieszyć się piękną i trwałą podłogą przez lata, niż później borykać się z problemami i płacić podwójnie. To inwestycja w spokój ducha i estetykę, więc podejdź do tego z rozsądkiem. To jak z dobrą inwestycją giełdową: musisz mieć strategię i być gotowym na pewne ryzyko.

Warto pamiętać, że wszelkie wady i zalety posadzek żywicznych zawsze będą wypadkową czynników.

Krok po kroku: Aplikacja posadzki żywicznej na drewnianej podłodze

Dobra, skoro już wiecie, co Was czeka w kwestii przygotowania podłoża i wyboru żywicy, czas na kulminacyjny moment – samo nakładanie posadzki żywicznej. To jak finałowe sceny w filmie akcji – wszystko zależy od precyzji i koordynacji. Pamiętajcie, to nie jest "szkolenie online" w pięć minut, ale realny proces, który wymaga skupienia i odpowiednich narzędzi. W tym rozdziale przedstawiamy aplikację posadzki żywicznej na drewnie, krok po kroku.

Krok 1: Ostateczne przygotowanie i gruntowanie

Zanim otworzycie pierwsze opakowanie żywicy, upewnijcie się, że podłoże jest absolutnie czyste, suche i wolne od kurzu. To oznacza ponowne odkurzenie i ewentualne przetarcie wilgotną szmatką. Następnie aplikujemy grunt, zgodnie z zaleceniami producenta. Gruntowanie to most między drewnem a żywicą, musi być solidny. Rozprowadzajcie go równomiernie wałkiem z krótkim włosiem lub pacą zębatą. Unikajcie kałuż. Czas schnięcia gruntu to zazwyczaj 12-24 godziny, ale zawsze sprawdzajcie informacje na opakowaniu. Ten etap jest kluczowy dla trwałości posadzki na drewnianym podłożu.

Krok 2: Mieszanie żywicy

To jest moment, w którym precyzja jest równie ważna, co w aptece. Żywice dwuskładnikowe (najczęściej stosowane) wymagają dokładnego wymieszania składnika A (żywica) ze składnikiem B (utwardzacz) w proporcjach podanych przez producenta. Używajcie wiertarki z mieszadłem. Mieszajcie powoli, ale dokładnie, przez około 3-5 minut, zwracając uwagę na zgarnianie materiału ze ścianek i dna pojemnika. Pamiętajcie, niewłaściwe wymieszanie to przepis na katastrofę – żywica nie zwiąże, a cała praca pójdzie na marne. Można to porównać do robienia ciasta, gdzie każdy składnik musi być idealnie odmierzony i wymieszany.

Krok 3: Aplikacja pierwszej warstwy żywicy

Po dokładnym wymieszaniu, wylejcie żywicę na zagruntowane podłoże. Rozprowadzajcie ją równomiernie pacą zębatą, a następnie wygładźcie wałkiem kolczastym (aby usunąć pęcherzyki powietrza) lub wałkiem z krótkim włosiem. Starajcie się aplikować warstwę o równej grubości. Zazwyczaj zalecana grubość to 1-3 mm, w zależności od wybranego systemu. Jeśli chcecie dodać płatki dekoracyjne, należy je rozsypać na świeżej warstwie żywicy, równomiernie, zanim żywica zacznie twardnieć (zwykle w ciągu 15-30 minut od aplikacji). Pamiętajcie o ograniczeniach czasowych – żywica ma ograniczony czas życia po wymieszaniu (tzw. "pot life"), zazwyczaj od 20 do 60 minut. To jak sprint na krótkim dystansie, trzeba działać szybko i sprawnie.

Krok 4: Czas schnięcia i utwardzania

Teraz czeka Was najtrudniejsza część – czekanie. Czas wstępnego utwardzania pierwszej warstwy to zazwyczaj od 12 do 24 godzin, w zależności od temperatury i wilgotności powietrza. Pełne utwardzenie i osiągnięcie wszystkich właściwości mechanicznych trwa od 5 do 7 dni. W tym czasie należy unikać obciążania podłogi i chodzenia po niej. Im dłużej żywica się utwardza, tym jest trwalsza. Niech was nie skusi, żeby wejść na podłogę zbyt szybko. To jak z dobrym winem, potrzebuje czasu, żeby nabrać smaku.

Krok 5: Aplikacja kolejnych warstw (jeśli wymagane) i warstwa wierzchnia

Jeśli system wymaga kilku warstw żywicy, powtarzamy kroki 2 i 3 po utwardzeniu poprzedniej warstwy. W przypadku aplikacji warstwy wierzchniej (top coat), która chroni podłogę przed zarysowaniami i zapewnia pożądany połysk lub mat, postępujemy podobnie. Warstwa wierzchnia jest zazwyczaj cieńsza (około 0,5-1 mm) i aplikuje się ją wałkiem. Dla dodatkowej odporności na ścieranie, do warstwy wierzchniej można dodać specjalne piaski kwarcowe, a następnie dokładnie je zabezpieczyć dodatkową warstwą żywicy. Ważne jest, aby nie aplikować kolejnej warstwy zbyt wcześnie lub zbyt późno, ponieważ może to negatywnie wpłynąć na przyczepność. Producenci zazwyczaj określają "okno czasowe" na aplikację kolejnych warstw.

Koszty narzędzi do aplikacji żywicy to około 200-500 zł (wiertarka z mieszadłem, pace, wałki, kolce do butów, folia ochronna). Koszt materiałów, w zależności od rodzaju żywicy i grubości warstw, może wynieść od 100 do 250 zł/m². Cena za usługę aplikacji przez profesjonalną firmę to zazwyczaj od 150 do 250 zł/m², co daje łączny koszt w wysokości od 250 do 500 zł/m². Cały proces, od przygotowania po pełne utwardzenie, może trwać od 7 do 10 dni. Kompleksowa aplikacja posadzki żywicznej na drewnie jest zadaniem wymagającym precyzji i wiedzy, więc dobrze jest rozważyć wynajęcie specjalistów.

Pamiętajcie o odpowiedniej wentylacji pomieszczenia podczas aplikacji i utwardzania żywicy, zwłaszcza w przypadku żywic rozpuszczalnikowych. Używajcie masek ochronnych, rękawiczek i okularów. Bezpieczeństwo przede wszystkim. Na koniec, po pełnym utwardzeniu, podziwiajcie swoją nową, trwałą i piękną podłogę! Zasłużyła na to, żeby błyszczeć, a Ty zasłużyłeś na odpoczynek. W końcu ciężko na to pracowałeś.