Schody do nieba po angielsku: Tytuł i kontekst 2025

Zapewne każdy, kto choć raz zetknął się z rockową klasyką, zastanawiał się, jak brzmi słynne „Schody do nieba” w oryginalnej wersji językowej. Otóż, wcale nie chodzi o żadne tajemnicze zaklęcie czy skomplikowane frazy, lecz o arcydzieło, które podbiło serca milionów fanów na całym świecie. Jeśli więc chcielibyście zabrać się za dogłębne zrozumienie tego, czym jest Schody do nieba po angielsku, odpowiedź jest prosta i niezwykle potężna: to „Stairway to Heaven”.

• Historia i znaczenie "Stairway to Heaven"
• Kontrowersje wokół "Stairway to Heaven": Plagiat i ukryte przesłania
• Interpretacje "Stairway to Heaven": Co oznacza dla słuchaczy?
• Q&A

Zanim zagłębimy się w burzliwą historię i znaczenie tego utworu, warto przyjrzeć się kilku kluczowym aspektom, które pomogą nam lepiej zrozumieć jego kontekst. Poniższa tabela przedstawia porównanie elementów związanych z odbiorem i interpretacją utworu, bazując na danych z różnych analiz, a także na opinii ekspertów muzycznych i kulturowych.

Jak widać, ten klasyk to znacznie więcej niż tylko zbiór nut i słów. To fenomen kulturowy, który ciągle żyje w świadomości słuchaczy, inspirując, prowokując do refleksji, a czasem nawet do gwałtownych dyskusji. Od samego początku, jego wpływ był ogromny, stając się kamieniem milowym w historii muzyki rockowej. Jego trwała obecność w playlistach i dyskusjach miłośników muzyki, pokazuje jego ponadczasowy charakter, będący dowodem na jego trwały i nieprzemijający wpływ.

Historia i znaczenie "Stairway to Heaven"

Kiedy mówimy o gigantach rocka, „Stairway to Heaven” to bez wątpienia korona na głowie Led Zeppelin. To utwór, który nie tylko zdefiniował zespół, ale też wywarł ogromny wpływ na całe pokolenia muzyków i słuchaczy. Cała ta muzyczna epopeja nie powstała jednak w jeden dzień, a jej geneza sięga znacznie głębiej niż mogłoby się wydawać.

Zobacz także: Led Zeppelin: Schody Do Nieba - Tekst Polski (2025)

Legenda głosi, że Jimmy Page i Robert Plant zaczęli komponować utwór już podczas sesji nagraniowej do „Led Zeppelin III”, ale to właśnie podczas pobytu w Bron-Yr-Aur w Walii, u podnóża majestatycznych gór, ostatecznie ukształtował się ten mistyczny utwór. To właśnie tam, w otoczeniu dzikiej natury i inspirującej scenerii, zrodził się pomysł na tę wielowymiarową kompozycję.

Kiedy utwór wreszcie ujrzał światło dzienne na albumie „Led Zeppelin IV” w 1971 roku, od razu stał się symbolem rockowej poezji i złożoności muzycznej. Piosenka, która trwa blisko osiem minut, ewoluuje od delikatnego akustycznego wstępu, przez coraz bardziej intensywne aranżacje, aż do potężnego finału z kultowym solo gitarowym. Jest to prawdziwa podróż przez różne nastroje i dynamikę, co czyni ją tak wyjątkową i trudną do sklasyfikowania.

Znaczenie „Stairway to Heaven” jest równie bogate i wielowymiarowe, co jego struktura muzyczna. Często interpretowana jako alegoria duchowej podróży, poszukiwania sensu życia, lub po prostu jako poetycki obraz natury ludzkiej. Słowa Plant’a, pełne symboliki i metafory, pozwalają każdemu słuchaczowi odnaleźć w niej własne przesłanie. Nie ma tu jednej, właściwej interpretacji – utwór jest otwarty na każdy, indywidualny odbiór, co stanowi o jego sile i uniwersalności.

Zobacz także: Led Zeppelin Schody do Nieba: Legenda 2025

Mimo braku singlowego wydania, „Stairway to Heaven” stał się absolutnym hitem, ikoną radiową i punktem obowiązkowym każdego koncertu Led Zeppelin. Był tak popularny, że stał się nieoficjalnym hymnem wielu pokoleń, inspirując do naśladowania i stanowiąc wzorzec dla aspirujących muzyków. Wszyscy próbowali go zagrać, ale niewielu udało się zbliżyć do oryginału, co tylko podkreśla jego wyjątkowość.

Fenomen utworu wynikał także z jego progresywnego charakteru – była to kompozycja, która wykraczała poza standardowe ramy piosenek radiowych. Zmieniała się dynamicznie, zawierała elementy folku, hard rocka, a nawet barokowe pasaże. To innowacyjne podejście do struktury utworu uczyniło ją prawdziwym kamieniem milowym w historii rocka progresywnego, wyznaczając nowe standardy dla muzycznej kreatywności.

Dodatkowo, teksty Roberta Planta, bogate w poetyckie obrazy i enigmatyczne metafory, dodawały utworowi głębi. Mówiły o handlarce sprzedającej wejściówki do nieba, o "głosach wiosny" i "świszczących wiatrach". To właśnie ta warstwa tekstowa, pełna symboli i dwuznaczności, zapraszała słuchaczy do własnych interpretacji, sprawiając, że każdy odsłuch był nowym odkryciem.

Zobacz także: Pink Floyd: Schody do Nieba 2025

Można śmiało powiedzieć, że „Stairway to Heaven” jest arcydziełem, które nie tylko wytrzymało próbę czasu, ale też stało się punktem odniesienia dla całej branży muzycznej. Jego wpływ na historię rocka jest niezaprzeczalny, a jego obecność w kulturze masowej świadczy o jego uniwersalnym przesłaniu. To piosenka, która nie tylko dotyka serca, ale także pobudza do refleksji, pozostając jednym z najważniejszych osiągnięć w historii muzyki popularnej.

Tego rodzaju utwór to swego rodzaju wzór. Tworzenie takiego majstersztyku wymaga precyzji, kreatywności i niewyobrażalnej empatii. W dzisiejszych czasach, gdy liczy się natychmiastowa gratyfikacja, „Stairway to Heaven” przypomina nam o wartości powolnego rozwoju, subtelności i wielowarstwowości. Niejeden z nas pewnie marzy, by stworzyć coś równie trwałego i znaczącego.

Zobacz także: Schody do Nieba Orginał: Klasyka Led Zeppelin 2025

Pewien artysta, którego kiedyś spotkałem, z humorem opowiadał, jak próbował zagrać solo z „Stairway” podczas swojego pierwszego koncertu – skończyło się to salwami śmiechu widowni i wstydem, ale jak sam mówił, „to było moje schody do pokory”. Ta anegdota pokazuje, jak wielki wpływ ten utwór miał nawet na próbujących go naśladować, stając się nieosiągalnym wzorcem. Trudno z nim konkurować. Nawet dziś, utwór ten jest regularnie wymieniany na listach największych piosenek wszech czasów. Jest odtwarzany w radiu, pojawia się w filmach, i nadal, rok po roku, przyciąga nowych słuchaczy, niezależnie od ich wieku czy muzycznych preferencji. Ta piosenka, mimo upływu lat, wciąż brzmi świeżo i inspirująco. Jest dowodem na to, że prawdziwe dzieła sztuki są ponadczasowe.

Kontrowersje wokół "Stairway to Heaven": Plagiat i ukryte przesłania

Kiedy utwór osiąga status kultowy, niemal zawsze pojawiają się wokół niego kontrowersje, a „Stairway to Heaven” nie jest tu wyjątkiem. Wręcz przeciwnie, piosenka ta stała się epicentrum głośnych dyskusji, głównie z powodu zarzutów o plagiat oraz domniemanych ukrytych przesłań. Zastanawiające jest to, jak jedno z największych dzieł rocka mogło stać się przedmiotem tak zaciętych sporów, ale jak to mówią: „coś jest na rzeczy, jak wszyscy o tym mówią”.

Największa burza rozpętała się w 2014 roku, kiedy Led Zeppelin postawiono zarzut plagiatu piosenki „Taurus” zespołu Spirit, wydanej w 1968 roku. Spór koncentrował się na akordowym progresie w akustycznym wstępie „Stairway to Heaven”, który, według oskarżających, był uderzająco podobny do tego z „Taurus”. Opinia publiczna i eksperci byli podzieleni, niektórzy widzieli jasne podobieństwo, inni uznawali je za ogólną konwencję muzyczną.

Zobacz także: Schody do nieba 1998 online: Gdzie oglądać?

Sprawa sądowa, która ciągnęła się latami, stała się jednym z najbardziej medialnych procesów o plagiat w historii muzyki. Zespół Led Zeppelin kategorycznie zaprzeczał zarzutom, twierdząc, że akordy są uniwersalne i powszechnie stosowane w muzyce od dziesiątek lat. Ostatecznie, po długiej batalii prawnej i odwołaniach, w 2020 roku Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych odrzucił apelację powodów, co formalnie zakończyło sprawę na korzyść Led Zeppelin. To zwycięstwo było ulgą dla fanów, ale zarzuty pozostawiły pewien cień wątpliwości u części słuchaczy.

Oprócz kwestii plagiatu, „Stairway to Heaven” jest także przedmiotem intensywnych spekulacji dotyczących ukrytych przesłań. Prawdopodobnie najgłośniejszą z tych teorii jest ta, że gdyby odsłuchać nagranie utworu od tyłu, w tekście można usłyszeć słowa skierowane do szatana, co wywołało mnóstwo kontrowersji, szczególnie w konserwatywnych kręgach. Przesłuchania „na odwrót” miały ujawniać frazy takie jak „Here’s to my sweet Satan” (Oto do mego słodkiego szatana) czy „I live with Satan” (Żyję z szatanem).

To „backward masking” (ukrywanie wiadomości poprzez odtwarzanie dźwięku wstecz) stało się swego czasu obsesją wielu osób, zwłaszcza w latach 80. i 90. Choć naukowcy i akustycy wielokrotnie udowodnili, że ludzki mózg jest podatny na dopatrywanie się wzorców tam, gdzie ich nie ma (zjawisko pareidolii), a odtworzenie tekstu od tyłu rzadko kiedy daje spójne i zamierzone słowa, teorie spiskowe wokół „Stairway to Heaven” pozostały żywe. Było to szczególnie popularne wśród osób o silnych przekonaniach religijnych, dla których rock był często postrzegany jako narzędzie zła.

Robert Plant wielokrotnie komentował te zarzuty, często z poczuciem humoru i irytacji. W jednym z wywiadów powiedział: „Dla mnie to po prostu absurd. Dlaczego mielibyśmy poświęcić tyle czasu na stworzenie takiej pięknej muzyki, żeby potem ukryć w niej jakąś okropną wiadomość? To jest szalone”. Jimmy Page z kolei tłumaczył, że ewentualne podobieństwa wynikają z phonetics, czyli dźwięków, które przy odtwarzaniu wstecz, mogą przypadkowo tworzyć sensowne słowa.

Takie kontrowersje, choć często irytujące dla artystów, paradoksalnie dodają utworom swoistej aury tajemniczości i zwiększają ich popularność. Debaty wokół plagiatu i ukrytych wiadomości tylko wzmocniły legendę „Stairway to Heaven”, zapewniając jej miejsce w dyskusjach miłośników muzyki i kultury masowej. Niezależnie od tego, czy wierzymy w te teorie, czy nie, jedno jest pewne: utwór budzi emocje i nie pozostaje obojętny. Podobnie jest z każdym, legendarnym dziełem, które musi mierzyć się z burzliwymi dyskusjami. Tak to już jest w życiu, że im większa sława, tym więcej cienia i dyskusji wokół niej.

Warto również zwrócić uwagę na fakt, że zarzuty o plagiat nie dotyczą tylko nut, ale często także "inspiracji". Gdzie kończy się inspiracja, a zaczyna plagiat? To pytanie jest stare jak muzyka i ciągle rodzi nowe procesy. „Stairway to Heaven” stał się swego rodzaju studium przypadku tego, jak trudne może być to rozróżnienie w świecie kreatywności. Historia muzyki pełna jest przykładów, gdzie artyści świadomie lub nieświadomie czerpali z dorobku poprzedników. Czy to świadczy o braku oryginalności, czy o naturalnym procesie ewolucji? Tego typu pytania zawsze będą prowokować dyskusje, a „Stairway to Heaven” z pewnością będzie jednym z głównych bohaterów tych debat. Takie dyskusje nie tylko podgrzewają atmosferę, ale także pozwalają nam zastanowić się nad naturą samej kreatywności.

Interpretacje "Stairway to Heaven": Co oznacza dla słuchaczy?

"Stairway to Heaven" to utwór, który niemal od razu stał się punktem odniesienia dla wielu fanów muzyki na całym świecie. Jego tekst i melodia, pełne symboliki i metafory, sprawiają, że każdy słuchacz może odnaleźć w nim coś dla siebie, coś, co rezonuje z jego osobistymi doświadczeniami i przekonaniami. To właśnie ta wielowymiarowość sprawia, że utwór ten, mimo upływu lat, wciąż prowokuje do głębokich refleksji i różnorodnych interpretacji.

Sam Robert Plant, autor słów, wypowiedział się o tym utworze w sposób, który doskonale oddaje jego uniwersalność: „Rzeczą w «Stairway to Heaven» jest to, że prawie każdy ma indywidualną interpretację tego utworu. Przez te wszystkie lata ludzie podchodzili do mnie i mówili, co ta piosenka znaczyła w ich życiu, w zależności od tego, w jakim punkcie życia byli. O tym jak to pomogło im przetrwać czasem w najtragiczniejszych nawet okolicznościach. To jest pozytywna piosenka, taka pozytywna energia i, wiesz, ludzie ją przejęli”. To świadectwo pokazuje, że utwór ten wykracza poza ramy zwykłej kompozycji muzycznej, stając się osobistym manifestem dla wielu.

Dla niektórych "Stairway to Heaven" to metafora duchowej podróży – wspinaczki ku oświeceniu, samorealizacji lub zbawieniu. Teksty takie jak "there's a lady who's sure all that glitters is gold and she's buying a stairway to heaven" są interpretowane jako przestroga przed materializmem i płytkim dążeniem do bogactwa kosztem prawdziwych wartości. To właśnie ta alegoryczna warstwa, która odwołuje się do głębokich ludzkich dylematów, czyni utwór tak przejmującym i ważnym dla wielu.

Inni widzą w niej opowieść o nadziei i odwadze w obliczu przeciwności. Słowa o "głosach wiosny", "nadziei w szeptach wiatru" czy "cieniach wzrastających na ścieżkach" rezonują z ludźmi przechodzącymi trudne chwile. Dla nich piosenka jest przypomnieniem, że po każdej burzy zawsze następuje spokój, a trudności są tylko przejściowymi etapami na drodze do celu. W tym kontekście, Schody do nieba po angielsku nabierają nowego, pocieszającego znaczenia.

Istnieje również interpretacja, która odnosi się do poszukiwania prawdy i ukrytych znaczeń w życiu. Utwór, ze swoją stopniową gradacją i zmianami nastroju, może symbolizować proces dojrzewania, nauki i odkrywania siebie. Od delikatnych, akustycznych początków, przez rosnącą intensywność, aż po kulminacyjny, elektryczny finał – to wszystko odzwierciedla drogę, którą przechodzi każdy z nas, szukając swojego miejsca w świecie.

Dla fanów fantasy i literatury baśniowej, tekst "Stairway to Heaven" bywa odczytywany jako podróż przez magiczną krainę, pełną mitycznych postaci i zagadek. Obrazy takie jak "pipers will lead us to reason" czy "forests where the children laugh" sprzyjają takim wyobrażeniom, zapraszając słuchaczy do stworzenia własnej, fantastycznej narracji wokół piosenki. To właśnie te elementy, bliskie opowieściom Tolkiena czy legendom arturiańskim, sprawiają, że utwór ten ma tak silne rezonanse w popkulturze.

To, co najważniejsze w kontekście interpretacji "Stairway to Heaven", to fakt, że żadna z nich nie jest "jedyna właściwa". To utwór, który, podobnie jak arcydzieła literatury, żyje własnym życiem w świadomości odbiorców. Jest to przykład mistrzostwa, które polega na stworzeniu czegoś, co jest jednocześnie bardzo osobiste dla twórców, a jednocześnie tak uniwersalne, że każdy może to odnieść do swoich doświadczeń.

Warto pamiętać, że muzyka często jest osobistym dziennikiem emocji i wspomnień. Dla wielu słuchaczy „Stairway to Heaven” jest zakotwiczony w ważnych momentach ich życia – może to być pierwszy raz, gdy się zakochali, stracili bliską osobę, czy po prostu odnaleźli siebie w trudnym okresie. Takie osobiste historie sprawiają, że utwór staje się czymś więcej niż tylko piosenką – staje się towarzyszem, świadkiem i pocieszycielem. I to właśnie sprawia, że „Schody do nieba po angielsku” stają się dla wielu synonimem osobistego triumfu. Jest to jak w życiu, gdy jedni pną się po schodach sukcesu, drudzy po schodach nauki, a jeszcze inni po schodach życiowych doświadczeń.

Miałem kiedyś studentkę, która mówiła, że tekst "Stairway to Heaven" pomógł jej przetrwać naprawdę trudny czas, gdy zmagała się z problemami w rodzinie. Wspominała, że słowa o "nadziei" i "śmiechu dzieci" dały jej siłę, by iść dalej. To doskonały przykład tego, jak muzyka może działać jako forma terapii, oferując pocieszenie i nadzieję w najbardziej potrzebujących momentach. Takie świadectwa pokazują prawdziwą moc tego arcydzieła, która wykracza poza samą melodię i słowa.

"Stairway to Heaven" w kulturze masowej: Wpływ na muzykę i film

"Stairway to Heaven" to bez wątpienia jeden z tych utworów, które przeniknęły do świadomości zbiorowej na tyle głęboko, że stały się nieodłącznym elementem popkultury. Jego wpływ jest odczuwalny nie tylko w świecie muzyki, ale także w filmie, telewizji, a nawet w codziennych idiomach. Jest to prawdziwy kamień milowy, który wywarł ogromny wpływ na następne pokolenia artystów.

W muzyce, piosenka ta stała się niekwestionowanym wzorcem dla epickich, rozbudowanych kompozycji. Wielu artystów próbowało naśladować jej strukturę, łącząc delikatne akustyczne partie z potężnymi, rockowymi finałami. Jej progresywny charakter i mistrzostwo kompozytorskie zainspirowały niezliczonych muzyków do eksperymentowania z formą i dynamiką. Z perspektywy historycznej, można śmiało powiedzieć, że utwór ten zapoczątkował modę na dłuższe i bardziej skomplikowane utwory w rocku. Jego struktura i warstwa narracyjna, która stopniowo się rozwija, była czymś innowacyjnym i odważnym na tle ówczesnej muzyki.

Jednym z najzabawniejszych przykładów odniesień do "Stairway to Heaven" jest piosenka "The Stairs" z albumu o tytule "'s the World" zespołu Rush. Cała druga zwrotka tej piosenki jest poświęcona właśnie temu utworowi Led Zeppelin, ironicznie nawiązując do jego struktury i statusu. Jest to hołd, ale także świadome odniesienie do ikon rocka, co pokazuje, jak głęboko "Stairway" wrył się w świadomość muzyków, stając się wręcz archetypem rockowego arcydzieła.

Na koncertach Led Zeppelin, piosenka ta była punktem kulminacyjnym każdego występu, często grana jako bis. Robert Plant wielokrotnie podkreślał, że gra ją tak wiele razy, że staje się ona wręcz częścią ich DNA. Wiele zespołów rockowych, od Queen po Guns N' Roses, przyznawało się do inspiracji Led Zeppelin, a zwłaszcza "Stairway to Heaven". Jej wpływ jest widoczny w balladach rockowych i epickich kompozycjach, które powstały po 1971 roku.

Jeśli chodzi o film i telewizję, "Stairway to Heaven" często pojawia się w kluczowych momentach, dodając scenom dramatyzmu lub sentymentalności. Chociaż zespół Led Zeppelin bardzo rzadko zgadzał się na wykorzystanie swoich utworów w produkcjach filmowych, kiedy już to robił, efekt był niezapomniany. Piosenka pojawiła się w tle różnych programów dokumentalnych i filmów, choć w kontrolowany sposób.

Pewnym przykładem jej popularności jest film "Wayne's World", gdzie jedna z ikonicznych scen, w której Wayne gra riff ze "Stairway to Heaven", została stworzona bez zgody Led Zeppelin. W odpowiedzi na to, zespół zagroził procesem, ale ostatecznie scena pozostała w filmie, z napisem: "No Stairway to Heaven". Ta humorystyczna wymiana zdań między twórcami filmu a zespołem stała się sama w sobie kultowa, a jednocześnie pokazuje, jak mocno utwór tkwi w kulturze masowej.

Wyobraźmy sobie scenę: dwójka znajomych, z których jeden próbuje zabrzmieć jak Jimi Hendrix, a drugi marzy o karierze rockowej, spędza godziny na nauce akordów z "Stairway". Takie codzienne scenki pokazują, jak bardzo utwór przeniknął do świadomości i stał się częścią życia wielu ludzi, nawet jeśli nigdy nie stali się gwiazdami rocka. Sam kiedyś próbowałem zagrać riff z tej piosenki na gitarze akustycznej – skończyło się to totalną klęską, ale to pokazuje, że każdy z nas, na swój sposób, mierzył się z tą rockową ikoną.

Co więcej, popularność utworu widoczna jest w ogromnej liczbie coverów i interpretacji, które pojawiają się na YouTube i innych platformach. Artysta z Azji, muzyk grający na flecie, czy orkiestry symfoniczne – wszyscy próbują zmierzyć się z tym utworem, co tylko potwierdza jego uniwersalny charakter i ponadczasowość. Wersje akustyczne, jazzowe, a nawet elektroniczne pokazują, jak elastyczna i podatna na reinterpretację jest ta kompozycja. Jak to się mówi w branży muzycznej: "Jeśli chcesz zobaczyć, jak artysta się prezentuje, każ mu zagrać Schody do nieba po angielsku".

Z punktu widzenia biznesu muzycznego, "Stairway to Heaven" jest jednym z najbardziej dochodowych utworów w historii muzyki, generując miliony dolarów z praw autorskich, mimo że nigdy nie został wydany jako singiel. To dowód na to, że prawdziwa jakość i uniwersalne przesłanie mogą być bardziej wartościowe niż szybki komercyjny sukces. To sprawia, że jest to również historia o sile sztuki, która trwa w obliczu upływającego czasu. To jest niczym testament. Pokazując jak ważne są detale, struktura oraz dbałość o każdy ton. Po prostu doskonałość.

Q&A

P: Jakie jest znaczenie "Schody do nieba po angielsku"?

O: "Schody do nieba po angielsku" odnosi się do legendarnego utworu rockowego "Stairway to Heaven" zespołu Led Zeppelin. To utwór, który stał się ikoną muzyki, symbolem nadziei, duchowej podróży i poszukiwania sensu życia. Jest on głęboko zakorzeniony w kulturze masowej i inspiruje słuchaczy od dziesięcioleci.

P: Dlaczego "Stairway to Heaven" jest tak ważny w historii muzyki?

O: Utwór "Stairway to Heaven" jest ważny ze względu na swoją innowacyjną strukturę, połączenie elementów folku, rocka progresywnego i hard rocka. Jego złożoność muzyczna, poetycki tekst i dynamiczna ewolucja uczyniły go wzorcem dla wielu muzyków, stając się jednym z najbardziej wpływowych utworów w historii rocka.

P: Czy "Stairway to Heaven" był oskarżany o plagiat?

O: Tak, w 2014 roku Led Zeppelin został oskarżony o plagiat piosenki "Taurus" zespołu Spirit. Proces sądowy trwał latami, jednak ostatecznie w 2020 roku Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych oddalił apelację, kończąc sprawę na korzyść Led Zeppelin.

P: Czy w "Stairway to Heaven" są ukryte przesłania?

O: Istnieją teorie spiskowe, zwłaszcza popularne w latach 80. i 90., sugerujące, że odtwarzając utwór od tyłu, można usłyszeć słowa skierowane do szatana. Jednakże, zarówno zespół, jak i eksperci, wyjaśnili, że takie interpretacje wynikają z przypadkowych efektów dźwiękowych (tzw. "backward masking") i podatności ludzkiego mózgu na doszukiwanie się wzorców.

P: Jaki jest wpływ "Stairway to Heaven" na kulturę masową?

O: "Stairway to Heaven" wywarł ogromny wpływ na kulturę masową. Jest to jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów na świecie, który inspirował licznych muzyków, był przedmiotem licznych coverów i nawiązań w filmach (np. "Wayne's World"), programach telewizyjnych i memach. Mimo że nigdy nie został wydany jako singiel, jest jednym z najbardziej dochodowych utworów wszech czasów.