Cennik kruszywa pod kostkę brukową 2025

Decyzja o ułożeniu kostki brukowej przed domem, na podjeździe czy tarasie to dopiero początek fascynującej drogi do estetycznej i funkcjonalnej przestrzeni. Niestety, równie często co zachwycający efekt końcowy, spotykamy się z bolesną rzeczywistością zapadającej się nawierzchni, której głównym winowajcą jest... źle przygotowana podbudowa. Kluczowym elementem tej warstwy jest odpowiednie kruszywo, a jego cena, ujęta w sformułowaniu Kruszywo pod kostkę brukową cennik, to często pierwszy, choć nie jedyny czynnik, na który zwracamy uwagę. W skrócie – koszt kruszywa pod kostkę brukową może wahać się od kilkudziesięciu do ponad stu złotych za tonę (netto, loco kopalnia/żwirownia), w zależności od typu, frakcji, jakości i lokalizacji, ale jest to tylko część całkowitego wydatku.

• Jakie kruszywo wybrać pod kostkę brukową?
• Co wpływa na cenę kruszywa pod kostkę brukową?
• Transport kruszywa - dodatkowy koszt do cennika

Jakie kruszywo wybrać pod kostkę brukową?

Wybór odpowiedniego kruszywa pod kostkę brukową to decyzja fundamentalna, rzutująca bezpośrednio na długowieczność i stabilność naszej przyszłej nawierzchni. Można śmiało powiedzieć, że dobrany żwir, ziemia ogrodowa czy piasek płukany wpływa na jakość wykonanych prac w stopniu decydującym. Gdyby podbudowa miała głos, krzyczałaby o prawidłową frakcję, twardość i czystość kruszywa – ignorowanie tego apelu to prosta droga do rozczarowania i zapadniętej kostki, która wygląda, jakby była po ciężkiej imprezie.

Sercem stabilnej podbudowy jest kruszywo o odpowiedniej granulometrii i właściwościach mechanicznych. Najczęściej stosuje się materiały kamienne łamane (grys, tłuczeń) lub naturalne (żwir, piasek gruboziarnisty). Kluczowa różnica leży w kształcie ziaren; kruszywo łamane ma ostre, kanciaste krawędzie, które klinują się wzajemnie, tworząc solidną, samonośną warstwę o wysokiej stabilności. Żwir i piasek naturalny, o zaokrąglonych ziarnach, gorzej się klinują, choć piasek o odpowiedniej frakcji (0/4 mm) jest niezbędny jako warstwa wyrównawcza bezpośrednio pod kostką.

Stosuje się zazwyczaj dwie główne warstwy podbudowy. Pierwsza to podbudowa zasadnicza, o grubości zależnej od przewidywanego obciążenia (od 10 cm dla ścieżek pieszych do 30 cm i więcej dla intensywnie użytkowanych podjazdów ciężarówek). Do tej warstwy idealnie nadają się kruszywa o frakcji mieszanej, np. 0/31.5 mm lub 0/63 mm (popularne "mieszanki niezwiązane"), często nazywane też "kruszywem na podbudowy drogowe" lub "kliniec". Ważne, aby zawierały odpowiedni udział drobnych cząstek (fines), które po zagęszczeniu wypełniają puste przestrzenie między większymi ziarnami, zwiększając spójność i nośność warstwy. Zbyt dużo fines (np. glina, ił) to jednak problem, bo materiał stanie się wrażliwy na wilgoć i przemarzanie.

Zobacz także: Kruszywo łamane 0-31.5 mm: Cena i Cennik 2025

Druga warstwa to warstwa wyrównawcza lub układkowa, o grubości około 3-5 cm. Układa się ją bezpośrednio na zagęszczonej podbudowie zasadniczej, często oddzielając od niej geowłókniną, która zapobiega mieszaniu się warstw. Do tej warstwy najlepiej nadaje się grys o drobnej, jednorodnej frakcji, np. 2/8 mm lub 4/8 mm. Jego jednorodny uziarnienie pozwala na precyzyjne wyrównanie powierzchni pod układanie kostki i zapewnia swobodne odprowadzanie wody opadowej spod nawierzchni brukowej. Czasem stosuje się też piasek płukany 0/4 mm, zwłaszcza w przypadku kostek o bardziej nieregularnych kształtach, ale grys 2/8 mm uchodzi za trwalsze i stabilniejsze rozwiązanie dla większości zastosowań.

Niezwykle ważnym aspektem jest jakość samego kruszywa. Powinno być wolne od zanieczyszczeń organicznych (korzenie, liście) i nadmiernej ilości pyłów gliniastych, które mogą degradować podbudowę pod wpływem wilgoci. Profesjonalni dostawcy powinni dysponować dokumentacją potwierdzającą parametry techniczne kruszywa, takie jak mrozoodporność, nasiąkliwość czy wskaźnik nośności (np. badanie Proctora dla mieszanek). Wybierając kruszywo z pewnego źródła, minimalizujemy ryzyko użycia materiału nieodpowiedniego, który prędzej czy później zemści się na naszej pięknej nawierzchni. Badania laboratoryjne, takie jak test Los Angeles oceniający ścieralność i odporność na rozkruszanie, czy badanie mrozoodporności metodą D (bezpośredni test cykli zamrażania-rozmrażania), są kluczowe dla materiałów na odpowiedzialne podbudowy.

Warto zastanowić się nad stosowaniem geotkaniny lub geowłókniny między warstwą gruntu rodzimego (jeśli jest słaby lub spoisty, np. glina) a podbudową zasadniczą, a także między podbudową zasadniczą a warstwą układkową. Funkcja geotkaniny to separacja warstw (zapobieganie wciskaniu kruszywa w miękki grunt lub migracji drobnych cząstek gruntu w kruszywo) oraz wzmocnienie. Geowłóknina działa separacyjnie i filtracyjnie, przepuszczając wodę, ale zatrzymując cząstki stałe. Ich zastosowanie, choć zwiększa koszt, znacząco poprawia trwałość całego układu. Wyobraźmy sobie grunt gliniasty, który pęcznieje od wilgoci, a potem kurczy się w upałach. Bez geowłókniny ta praca gruntu będzie przenoszona bezpośrednio na podbudowę, osłabiając ją. Geowłóknina tworzy bufor.

Zobacz także: Pospółka kruszywo nienormowane – cena za m³ 2025

Ilość potrzebnego kruszywa to kolejny element wymagający precyzyjnego obliczenia. Grys i tłuczeń mają gęstość objętościową nasypową (czyli wagę 1m³ materiału w postaci luźnej) w granicach 1,6 do 1,8 tony/m³, choć po zagęszczeniu waga m³ wzrasta. Do obliczenia wagi kruszywa potrzebnego na podbudowę o powierzchni 100 m² i grubości 20 cm (0.2 m) należy obliczyć objętość: 100 m² * 0.2 m = 20 m³. Zakładając gęstość około 1,7 tony/m³, potrzebujemy 20 m³ * 1.7 t/m³ = 34 tony kruszywa. Zawsze warto zamówić nieco więcej materiału (zwykle 5-10% naddatku), aby uniknąć braków w trakcie prac.

W skrajnych przypadkach, przy bardzo słabym i nośnym gruncie (np. torfy, namuły), może być konieczna wymiana części gruntu rodzimego na kruszywo gruboziarniste lub zastosowanie zaawansowanych technik wzmocnienia, np. geosiatki czy palowania, ale to już scenariusze wykraczające poza standardowe przygotowanie podłoża. W przypadku gruntów bardzo spoistych, takich jak gliny czy iły, problemem jest również ich zdolność do zatrzymywania wody i związane z tym zjawisko przemarzania. Woda zawarta w gruncie zwiększa swoją objętość przy zamarzaniu, co może prowadzić do podnoszenia (wysadzania mrozowego) nawierzchni. Odpowiednio gruba i przepuszczalna podbudowa z kruszywa zapobiega temu zjawisku, działając jak warstwa drenażowa i izolacyjna termicznie.

Niektórzy, próbując oszczędzić, stosują kruszywa pozyskiwane z lokalnych, niepewnych źródeł, często zawierające glinę, organiczne zanieczyszczenia, czy nadmierną ilość miału. To strategia krótkowzroczna i niezwykle ryzykowna. Materiał niskiej jakości może szybko zdegradować pod wpływem warunków atmosferycznych i obciążeń, co doprowadzi do spękań, zapadania się i deformacji nawierzchni. Pamiętajmy, że podbudowa to fundament. Mówi się, że kostka brukowa może służyć nawet 20-30 lat, ale tylko wtedy, gdy jej podstawa jest nienaruszalna. Inwestycja w odpowiednie kruszywo z certyfikowanego źródła, o potwierdzonych parametrach, to najlepsza polisa na przyszłość. Lepiej zapłacić nieco więcej za tonę kruszywa dzisiaj, niż wydawać kilkukrotnie więcej na remont za kilka lat.

Rozmiar frakcji kruszywa ma również znaczenie dla łatwości wbudowania i zagęszczenia. Materiały o drobniejszych frakcjach (do 31.5 mm) są generalnie łatwiejsze do zagęszczenia mechanicznymi zagęszczarkami płytowymi. Większe frakcje (do 63 mm) wymagają często cięższego sprzętu, np. walców wibracyjnych. Precyzyjne zagęszczenie podbudowy (do uzyskania określonego wskaźnika zagęszczenia, np. min. 98% standardowej maksymalnej gęstości objętościowej suchego szkieletu, tzw. D_s) jest równie ważne, co dobór kruszywa. Niezagęszczona warstwa kruszywa będzie się osiadać pod ruchem, powodując nierówności nawierzchni. Odpowiednie kruszywo i solidne zagęszczenie to duet, który gwarantuje sukces.

Podsumowując, wybór kruszywa nie sprowadza się jedynie do najniższej ceny za tonę kruszywa. To złożony proces, w którym należy uwzględnić rodzaj gruntu rodzimego, planowane obciążenie, wymagania techniczne i jakość samego materiału. Decydując się na renomowanego dostawcę i kruszywo zgodne z normami, inwestujemy w trwałość i estetykę naszej nawierzchni na długie lata. Oszczędności w tej kwestii mogą okazać się pyrrusowym zwycięstwem.

Co wpływa na cenę kruszywa pod kostkę brukową?

Gdy zagłębiamy się w temat, szybko odkrywamy, że cena za kruszywa, choć ulegają niewielkim wahaniom na przestrzeni roku czy regionu, nie jest wartością stałą jak podatek od nieruchomości. Aby dokładnie ustalić, ile kosztuje 1 tona żwiru czy grysu przeznaczonego pod kostkę brukową, musimy określić miejsce zakupu i specyfikę materiału. Co wpływa na cenę kruszywa pod kostkę brukową to wielowymiarowe zagadnienie, na które składa się szereg powiązanych ze sobą czynników, tworząc prawdziwy kalejdoskop cenowy.

Jednym z kluczowych determinantów ceny jest rodzaj i pochodzenie kruszywa. Inaczej wyceni się grys granitowy, pozyskiwany ze skał twardych, wymagających zaawansowanej technologii wydobycia i obróbki (kruszenie, sortowanie, przesiewanie), a inaczej żwir rzeczny czy polodowcowy, którego wydobycie (np. metodą na mokro) bywa prostsze. Jeszcze inna będzie cena za tonę kruszywa z recyklingu (gruz betonowy, ceglany), który wymaga jedynie przetworzenia odpadów budowlanych. Kruszywa pochodzące ze skał wulkanicznych (bazalt) lub metamorficznych (granit) są zazwyczaj droższe od tych pochodzących ze skał osadowych (wapień, dolomit) ze względu na ich większą twardość, gęstość i trwałość, co przekłada się na wyższe koszty eksploatacji maszyn wydobywczych i przeróbczych.

Frakcja, czyli uziarnienie kruszywa, ma również istotny wpływ na koszt. Kruszywa o ściśle zdefiniowanych, wąskich frakcjach (np. grys 2/8 mm, 4/8 mm), stosowane na warstwę układkową, są zazwyczaj droższe niż kruszywa o szerokich, mieszanych frakcjach (np. 0/31.5 mm, 0/63 mm), przeznaczone na podbudowę zasadniczą. Powód jest prosty – wyprodukowanie grysu o precyzyjnym uziarnieniu wymaga dodatkowych etapów przesiewania i segregacji materiału, co generuje koszty. Kruszywa płukane, z których usunięto frakcje ilaste i pyłowe, są droższe od materiałów niepłukanych, ale ich czystość jest kluczowa dla drenażu i stabilności podbudowy. Jak widać, wyższa jakość i lepsze parametry użytkowe materiału wiążą się bezpośrednio ze wzrostem ceny.

Cena za tonę kruszywa budowlanego będzie zależna od wybranego towaru, jego jakości oraz wymiarów i parametrów wytrzymałościowych. Materiały certyfikowane, przebadane pod kątem zgodności z normami (np. PN-EN), które gwarantują odpowiednią mrozoodporność, nośność, ścieralność, nasiąkliwość czy zawartość zanieczyszczeń, będą miały wyższą cenę rynkową. Proces certyfikacji, regularne badania kontrolne jakości i prowadzenie dokumentacji kosztują, co naturalnie odbija się na ostatecznej cenie produktu. Płacąc więcej za certyfikowane kruszywo, kupujemy jednocześnie spokój ducha i pewność, że materiał spełni swoje zadanie przez lata. Ignorowanie tej kwestii i zakup "czegoś co wygląda jak grys" z niepewnego źródła to jak budowanie domu z kart - tylko czekać aż się zawali.

Miejsce zakupu to kolejny istotny czynnik wpływający na cennik kruszywa. Czy kupujemy materiał bezpośrednio w kopalni lub żwirowni (cena "loco"), w dużej hurtowni materiałów budowlanych, czy w lokalnej składnicy budowlanej oferującej dowóz? Cena "loco" zazwyczaj jest najniższa, ale nie uwzględnia kosztów transportu do klienta. Hurtownie i składnice doliczają marżę, która pokrywa ich koszty operacyjne (magazynowanie, obsługa, marża handlowa), ale często oferują transport, a ich ceny mogą być konkurencyjne dla mniejszych ilości. Zakup bezpośrednio od producenta (kopalni) opłaca się zazwyczaj przy dużych zamówieniach, liczonych w dziesiątkach lub setkach ton. Cena za tonę będzie zależna od miejsca zakupu oraz specyfiki surowca.

Cena za wywrotkę lub za tonę kruszywa może różnić się w zależności od regionu kraju. Jest to związane z dostępnością lokalnych złóż kruszyw naturalnych i łamanych oraz kosztami transportu dalekobieżnego. Na przykład, w regionach bogatych w złoża granitu czy bazaltu (np. Dolny Śląsk) ceny grysu z tych skał mogą być relatywnie niższe niż w rejonach, gdzie trzeba go dowozić setki kilometrów (np. północna Polska). Podobnie jest z żwirem – w pobliżu dużych rzek z obfitymi złożami (np. Wisła) jego cena loco żwirownia będzie atrakcyjniejsza niż w rejonach, gdzie takie złoża nie występują. Różnice regionalne mogą być na tyle znaczące, że nawet uwzględniając koszty transportu z dalszej lokalizacji, opłacalność może być zróżnicowana.

Czynniki rynkowe również odgrywają pewną rolę. Sezon budowlany (wiosna-jesień) charakteryzuje się zazwyczaj większym popytem na kruszywa, co może prowadzić do niewielkiego wzrostu cen lub ograniczonej dostępności niektórych frakcji czy rodzajów. Ceny paliw mają bezpośrednie przełożenie na koszty wydobycia (zasilanie maszyn) i transportu kruszywa. Globalne lub lokalne zakłócenia w łańcuchach dostaw czy zmiany w przepisach dotyczących wydobycia mogą również wpływać na dostępność i cenę kruszyw. Rynek kruszyw okazuje się bardzo zróżnicowany za sprawą różnorodności materiałów i czynników kształtujących ich ceny.

Dodatkowe opłaty i koszty to element, o którym łatwo zapomnieć, analizując cennik kruszyw. Do ceny netto materiału należy doliczyć podatek VAT (stawka podstawowa wynosi 23% dla większości zastosowań, ale warto to zawsze zweryfikować, zwłaszcza przy większych projektach realizowanych przez firmy). W niektórych przypadkach mogą pojawić się też opłaty manipulacyjne przy załadunku własnym transportem w kopalni lub hurtowni. Zrozumienie wszystkich składowych ceny jest kluczowe do dokładnego zaplanowania budżetu.

W praktyce, najkorzystniejsze średnie ceny kruszyw pod kostkę brukową można uzyskać, kupując większe ilości bezpośrednio od producentów lub dużych hurtowni. Składnice lokalne oferują wygodę i często możliwość zakupu mniejszych ilości, ale cena jednostkowa za tonę może być wyższa. Decydując się na materiał z recyklingu, cena będzie najniższa, ale bez odpowiedniej dokumentacji jakościowej i sprawdzenia pochodzenia (czy materiał nie zawiera substancji szkodliwych), ryzykujemy więcej niż tylko estetyczne wady nawierzchni. Mądre planowanie i szczegółowa analiza wszystkich kosztów są niezbędne do podjęcia optymalnej decyzji.

Podsumowując, cena za tonę kruszywa pod kostkę brukową jest dynamicznie kształtowana przez splot czynników takich jak rodzaj i jakość materiału, jego frakcja i obróbka, miejsce i wolumen zakupu, a także czynniki regionalne i rynkowe. Pełne zrozumienie tych elementów pozwala uniknąć niemiłych niespodzianek finansowych i świadomie wybrać materiał, który będzie solidnym fundamentem naszej nawierzchni przez długie lata.

Transport kruszywa - dodatkowy koszt do cennika

Planując zakup kruszywa pod kostkę brukową, wiele osób skupia się na cenie jednostkowej za tonę, zapominając o równie, a często nawet bardziej, znaczącym składniku kosztu – transporcie. Transport kruszywa - dodatkowy koszt do cennika to nie jest marginalny wydatek, a kluczowy element, który może diametralnie zmienić ostateczną cenę materiału dostarczonego na plac budowy. Pomijanie tego aspektu w budżetowaniu to klasyczny błąd, który może doprowadzić do znaczącego przekroczenia planowanych wydatków.

Większość cenników podawanych przez kopalnie, żwirownie czy duże hurtownie podaje średnie ceny kruszyw pod kostkę brukową w wariancie "loco", co oznacza cenę materiału odebranego własnym transportem ze wskazanego punktu (kopalni, składowiska). Cena za tonę stanowi wartość szacunkową i nie obejmuje kosztów transportu. Podobnie, jeśli w wyliczeniach braliśmy pod uwagę sam materiał bez kosztów transportu oraz stawki podatku VAT, otrzymujemy jedynie bazowy koszt kruszywa, do którego należy doliczyć jego dostawę na plac budowy.

Koszt transportu kruszywa jest zazwyczaj kalkulowany w oparciu o kilka kluczowych parametrów. Najważniejszym z nich jest odległość od miejsca załadunku (kopalnia, żwirownia, hurtownia) do miejsca rozładunku. Firmy transportowe stosują stawki kilometrowe (np. X zł/km) lub ryczałtowe za "kurs" w określonym promieniu. Stawki te mogą różnić się w zależności od regionu, typu używanego pojazdu i jego ładowności. Co ciekawe, cena za tonę dotyczy samego materiału i nie obejmuje kosztów transportu, co jest kluczowe przy porównywaniu ofert.

Ilość zamawianego kruszywa ma bezpośrednie przełożenie na jednostkowy koszt transportu. Transport pełnej wywrotki (np. 25-30 ton) jest znacznie bardziej opłacalny w przeliczeniu na tonę niż transport małą wywrotką (np. 8-10 ton). Czasami opłata za transport jest ryczałtowa za kurs, niezależnie od tego, czy samochód jest załadowany do pełna czy tylko częściowo (o ile mieści się w limitach przewozowych pojazdu). W praktyce oznacza to, że zamawianie kilku małych partii kruszywa będzie nieproporcjonalnie droższe w transporcie niż jedno duże zamówienie, nawet jeśli suma ton jest taka sama. Decyzja o wielkości partii powinna być zatem podyktowana nie tylko potrzebami w danej chwili, ale również ekonomią transportu.

Typ i wielkość pojazdu użytego do transportu również wpływa na koszt. Do przewozu kruszyw najczęściej używa się wywrotek (samochodów skrzyniowych z hydraulicznym układem wyładunku). Mogą to być pojazdy dwu-, trzy-, czy czteroosiowe o ładowności odpowiednio od kilku do około 20 ton, a także zestawy typu ciągnik siodłowy z naczepą wywrotką, których ładowność może sięgać nawet 30 ton i więcej. Im większa ładowność pojazdu, tym zazwyczaj niższy jednostkowy koszt transportu za tonę (choć wyższa cena za cały kurs). Wybór pojazdu zależy od wielkości zamówienia i dostępu do placu budowy – duży zestaw może nie wjechać na wąskie osiedlowe uliczki czy przez niską bramę.

Dostępność placu budowy to czynnik często niedoceniany przy planowaniu transportu. Wąska brama wjazdowa, konieczność manewrowania na ograniczonej przestrzeni, miękki lub niestabilny grunt (ryzyko ugrzęźnięcia ciężarówki), konieczność przejazdu przez tereny prywatne czy osiedla z ograniczeniami tonażowymi – wszystkie te utrudnienia mogą podnieść koszt transportu, a w skrajnych przypadkach uniemożliwić dostawę standardową wywrotką. Firma transportowa może naliczyć dodatkowe opłaty za trudny dojazd, oczekiwanie na rozładunek (jeśli proces jest opóźniony z winy zamawiającego), czy konieczność użycia mniejszego, droższego pojazdu. Zawsze warto przed zamówieniem transportu upewnić się, jaki typ pojazdu będzie użyty i czy jest on w stanie sprawnie wjechać na teren budowy i bezpiecznie wysypać materiał.

Czas dostawy także może wpływać na koszt transportu. Dostawa "na już" lub w ściśle określonych, niestandardowych godzinach (np. w weekend, wczesnym rankiem) może być droższa niż dostawa realizowana w standardowym grafiku firmy transportowej. Planowanie dostawy z wyprzedzeniem pozwala zazwyczaj uzyskać lepsze warunki cenowe i terminowe. Ważne jest też precyzyjne uzgodnienie z dostawcą godziny i miejsca rozładunku, aby uniknąć nieporozumień i kosztów związanych z oczekiwaniem pojazdu.

Porównując oferty na kruszywo, zawsze prośmy o podanie całkowitej cena za wywrotkę lub cena za tonę kruszywa, która obejmuje koszt materiału i transportu na wskazany adres. Tylko takie kompleksowe porównanie pozwala realnie ocenić, która oferta jest najkorzystniejsza. Przykładowo, oferta "kruszywo 80 zł/tonę loco kopalnia oddalona o 50 km" z transportem za 400 zł za 20-tonową wywrotkę, oznacza całkowity koszt 20 * 80 zł + 400 zł = 1600 zł za 20 ton, czyli 80 zł/tonę materiału + 20 zł/tonę transportu = 100 zł/tonę z dostawą. Z kolei oferta "kruszywo 90 zł/tonę loco hurtownia oddalona o 10 km" z transportem za 150 zł za 10-tonową wywrotkę to 10 * 90 zł + 150 zł = 1050 zł za 10 ton, czyli 90 zł/tonę materiału + 15 zł/tonę transportu = 105 zł/tonę z dostawą. Pomimo niższej ceny jednostkowej materiału w pierwszym przypadku, to drugie może być korzystniejsze przy mniejszym zamówieniu, a w przeliczeniu na tonę transport bywa w nim tańszy.

Pamiętajmy, że cena za tonę stanowi wartość szacunkową i nie obejmuje kosztów transportu jest zasadą, od której rzadko są odstępstwa w podstawowych cennikach. Koszty transportu są dynamiczne i zależą od wielu czynników specyficznych dla danego zamówienia. Dlatego każdorazowo wymagają indywidualnej kalkulacji. Zlekceważenie kosztów transportu to prosta droga do finansowych nieprzyjemności. Traktujmy go jako integralną, często bardzo znaczącą część ceny kruszywa.

Alternatywą dla transportu organizowanego przez dostawcę jest transport własny, na przykład małą przyczepką ciągniętą przez samochód osobowy. Jest to opcja realistyczna jedynie w przypadku zakupu bardzo małych ilości kruszywa (kilkuset kilogramów do maksymalnie 1-1,5 tony, zależnie od ładowności przyczepki i uciągu samochodu). Przy większych projektach, wymagających wielu ton kruszywa, transport własny jest nieopłacalny i czasochłonny, a także wiąże się z ryzykiem uszkodzenia pojazdu, przeciążenia czy problemów prawnych. Koszt paliwa, wynajem przyczepki, czas poświęcony na kilkanaście kursów – wszystko to szybko sumuje się, przewyższając koszt profesjonalnego transportu dużą wywrotką.

Podsumowując, koszty transportu kruszywa stanowią istotny, dodatkowy wydatek, którego wysokość jest uzależniona od odległości, ilości zamawianego materiału, rodzaju i wielkości pojazdu transportowego oraz warunków panujących na placu budowy. Zawsze żądajmy wyceny materiału "z dostawą" na adres, aby dokładnie poznać całkowity koszt inwestycji i uniknąć niemiłych niespodzianek finansowych. To, co na pierwszy rzut oka wygląda na atrakcyjną cenę "loco kopalnia", po doliczeniu transportu może okazać się znacznie droższe niż konkurencyjna oferta z pobliskiej hurtowni.