Zbrojenie Wieńca Fundamentowego – Praktyczny Poradnik

Czy zastanawialiście się kiedyś, dlaczego niektóre budynki stoją mocno i stabilnie przez lata, podczas gdy inne borykają się z problemami już na starcie? Czy potencjalna oszczędność na kluczowych elementach konstrukcji może przynieść więcej szkody niż pożytku? A może nurtuje Was, czy zbrojenie wieńca fundamentowego to zadanie dla każdego majsterkowicza, czy raczej dla doświadczonych fachowców?

• Rodzaje Stalowych Prętów do Wieńca
• Wymiary i Rozmieszczenie Zbrojenia
• Sposób Łączenia Prętów zbrojeniowych
• Minimalna Długość Zarobienia Prętów
• Zbrojenie Wieńca w Narożnikach i Połączeniach
• Zastosowanie Strzemion w Wieńcu
• Nadzór nad Zbrojeniem Wieńca
• Błędy w Zbrojeniu Wieńca
• Zbrojenie Wieńca z Otuliną Betonową
• Wybór Odpowiedniego Materiału Zbrojeniowego
• Q&A dotyczące Zbrojenia Wieńca Fundamentowego

To, jak zostanie wykonane zbrojenie wieńca fundamentowego, ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i trwałości całej konstrukcji. Niewinne z pozoru błędy mogą przerodzić się w poważne problemy, takie jak pękanie ścian czy osiadanie budynku. Dlatego warto przyjrzeć się temu tematowi bliżej, zanim podpiszecie umowę z wykonawcą lub sami chwycicie za narzędzia.

Aby lepiej zrozumieć, na co zwrócić uwagę, przygotowaliśmy analizę porównawczą kilku istotnych aspektów związanych ze zbrojeniem wieńca fundamentowego. Zobaczmy razem, jakie różnice mogą pojawić się w zależności od zastosowanych rozwiązań.

Przedstawione dane jasno pokazują, że wybór odpowiednich materiałów i technologii ma bezpośredni wpływ na koszty, ale przede wszystkim na wytrzymałość i bezpieczeństwo całej konstrukcji. Użycie prętów o niższej jakości lub niewłaściwe ich rozmieszczenie może znacząco obniżyć nośność wieńca, co w dłuższej perspektywie okaże się znacznie droższe w naprawie niż prawidłowe wykonanie na starcie. To nie jest miejsce na eksperymenty – gra toczy się o fundamenty Waszego domu!

Zobacz także: Fundamenty cennik 2025: koszty fundamentów i roboty

Rodzaje Stalowych Prętów do Wieńca

Kiedy mówimy o sercu konstrukcji, czyli o zbrojeniu wieńca fundamentowego, kluczowe jest zrozumienie, jakie rodzaje stalowych prętów najlepiej się do tego nadają. Nie wszystkie pręty stalowe są sobie równe, a wybór ten ma fundamentalne znaczenie dla przyszłej stabilności budynku. Najczęściej rekomendowanym materiałem jest stal żebrowana, zazwyczaj oznaczana symbolami klasy A-IIIN lub właśnie tej o żebrowanej powierzchni, która gwarantuje lepszą przyczepność do betonu. Te żebra nie są tylko ozdobą – to inżynieryjny dodatek, który sprawia, że stal i beton "trzymają się razem" znacznie pewniej.

Dlaczego właśnie żebrowane? Wyobraźcie sobie gładki pręt i pręt z wystającymi żeberkami – który Waszym zdaniem lepiej "wgryzie się" w beton i oprze się siłom rozciągającym? Oczywiście ten drugi. To właśnie dzięki tym żebrom zbrojenie wieńca efektywnie przejmuje naprężenia, które mogłyby doprowadzić do pękania betonu. Dlatego, planując budowę, warto przywiązywać wagę do specyfikacji technicznej, gdzie te detale są precyzyjnie określone.

Średnica prętów również odgrywa niebagatelną rolę. Zazwyczaj w wieńcach stosuje się pręty o średnicy od 10 mm do 12 mm. Oczywiście, dla mniejszych budynków, lub gdy obciążenia są mniejsze, można rozważyć pręty o średnicy 8 mm, ale to zależy od projektu. Natomiast przekraczanie tych wartości bez wyraźnych wskazań projektowych może być zbędnym wydatkiem.

Zobacz także: Ile fundamenty muszą odstać – czas dojrzewania betonu

Warto również zaznaczyć, że istnieją różne klasy stali. Stal klasy A-IIIN jest powszechnie dostępna i spełnia wymagania większości budów domów jednorodzinnych. Czasami przy specjalistycznych, bardzo obciążonych konstrukcjach, mogą być stosowane inne, wyższe klasy, ale to zawsze kwestia indywidualnych obliczeń inżynierskich. Nie warto na własną rękę eksperymentować z materiałami, których właściwości i zastosowanie nie są nam w pełni znane.

Wymiary i Rozmieszczenie Zbrojenia

Teraz przejdźmy do konkretów, bo to właśnie detale decydują o sukcesie. Jak powinno wyglądać prawidłowe rozmieszczenie prętów zbrojeniowych w wieńcu? Zazwyczaj projekt typowego wieńca fundamentowego zakłada zastosowanie czterech głównych prętów biegnących wzdłuż jego obwodu. Dwa pręty umieszcza się na dole, a dwa na górze. Ta konfiguracja symetrycznie rozkłada naprężenia ściskające i rozciągające, które pojawiają się w wieńcu pod wpływem obciążeń z konstrukcji budynku.

Często spotykanym standardem jest to, że te cztery pręty wzdłużne są ze sobą powiązane za pomocą strzemion. Strzemiona, o których więcej powiemy później, są jak klamry, które stabilizują układ prętów, zapobiegając ich rozchodzeniu się i zapewniając integralność całej konstrukcji. Ich rozstaw jest kluczowy – zazwyczaj mieści się w przedziale od 20 do 25 centymetrów. Należy pamiętać, że im większe obciążenia, tym gęściej powinny być rozmieszczone.

Wymiary wieńca również mają znaczenie, ale tutaj w grę wchodzi przede wszystkim projekt konstrukcyjny. Standardowa szerokość wieńca często jest zbliżona do szerokości ławy fundamentowej, na której jest posadowiony, a jego wysokość jest zazwyczaj mniejsza. Jednak te parametry są ściśle uzależnione od projektu, który uwzględnia rodzaj gruntu, obciążenia od konstrukcji domu, a nawet strefę klimatyczną. Niestety, w internecie można znaleźć mnóstwo "uniwersalnych" porad, które kompletnie ignorują te indywidualne czynniki.

Nasz przykład z tabeli sugeruje zastosowanie prętów o średnicy 10-12 mm. Dwa na dole, dwa na górze – to popularna konfiguracja. Ale co, jeśli projekt mówi inaczej? Zawsze kierujmy się dokumentacją! Przykładowo, w narożnikach często stosuje się dodatkowe pręty zagięte, aby wzmocnić tę newralgiczną strefę. Ignorowanie tych zaleceń to jak stawianie domu na piasku – może wyglądać dobrze przez chwilę, ale długo nie postoi.

Sposób Łączenia Prętów zbrojeniowych

Kiedy patrzymy na zbrojenie, często skupiamy się na samych prętach i ich rozmieszczeniu, zapominając, że równie ważne jest to, jak je ze sobą łączymy. Łączenie prętów zbrojeniowych w wieńcu fundamentowym to nie tylko kwestia estetyki, ale przede wszystkim zapewnienia ciągłości przenoszenia obciążeń. Słabe połączenie może stać się tak zwanym "wąskim gardłem" w całej konstrukcji, niwecząc wysiłek włożony w dobór wysokiej jakości prętów.

Podstawową i najczęściej stosowaną metodą łączenia prętów jest ich wiązanie za pomocą specjalnego drutu wiązałkowego. Ten z pozoru prosty zabieg wymaga jednak pewnej precyzji. Według zaleceń, każde połączenie prętów powinno być wykonane z użyciem minimalnie czterech punktów wiązania. Chodzi o to, aby pręty były stabilnie ze sobą powiązane, tworząc spójną całość, która będzie mogła efektywnie pracować pod obciążeniem.

Co oznacza "minimum cztery punkty"? Wyobraźmy sobie dwa pręty, które się krzyżują lub nachodzą na siebie. Drut wiązałkowy powinien opleść je w taki sposób, aby stworzyć solidny węzeł. Nazywa się to "przegiągnięciem drutu". Zamiast po prostu zawiązać supełek, drut powinien kilkukrotnie objechać pręty, tworząc mocne "obejście". Warto zwrócić uwagę, aby drut był odpowiednio napięty – zbyt luźne wiązanie nie spełni swojej funkcji.

Technika ta, choć może wydawać się prosta, wymaga pewnej wprawy. Szybkie i niedbałe wiązanie, często spotykane jako próba przyspieszenia pracy, jest jednym z najczęstszych błędów. Pamiętajmy, że koszt drutu wiązałkowego jest znikomy w porównaniu do wartości całego wieńca czy nawet całego fundamentu. Lepiej poświęcić chwilę dłużej na solidne wykonanie wiązań, niż ryzykować potencjalne problemy konstrukcyjne w przyszłości.

Minimalna Długość Zarobienia Prętów

Kiedy planujemy, jak połączyć pręty zbrojeniowe, jedna z kluczowych kwestii dotyczy długości, na jaką jeden pręt powinien nachodzić na drugi – tak zwana długość zakladu, czy też zarobienia. To nie jest przypadkowa wartość; ma ona swoje fizyczne uzasadnienie i bezpośredni wpływ na wytrzymałość połączenia. Wyobraźcie sobie, że budujecie z klocków, ale zamiast porządnie je złączyć, tylko lekko przyklejacie – efekt nie będzie zbyt stabilny.

Długość zakladu określa, na jakiej długości dwa pręty powinny się ze sobą nakładać, aby siły działające w konstrukcji mogły być efektywnie przenoszone z jednego pręta na drugi. Bez odpowiedniego zakladu, nawet najlepiej rozmieszczone pręty i solidnie wykonane wiązania nie zapewnią oczekiwanej wytrzymałości. To tak, jakby samochodowy pas bezpieczeństwa był za krótki – nie zapewni ochrony w krytycznym momencie.

Ogólna zasada, którą często można spotkać w literaturze fachowej i która jest uwzględniona w polskim przykładzie danych, mówi o tym, że minimalna długość zarobienia prętów powinna być co najmniej 40-krotnie większa od ich średnicy. Ta reguła zapewnia wystarczający zapas wytrzymałości i przyczepności do betonu, pozwalając na bezpieczne przenoszenie obciążeń.

Na przykład, jeśli używamy prętów o średnicy 10 mm, ich zaklad powinien wynosić minimum 0,4 metra, czyli 40 centymetrów. Dla prętów o średnicy 12 mm będzie to już 48 centymetrów. Proste, prawda? Niestety, wielu wykonawców w pogoni za oszczędnościami czasu i materiału – choć w tym wypadku oszczędność jest złudna – skraca te niezbędne długości. Warto zawsze upewnić się, że ta zasada jest przestrzegana.

Zbrojenie Wieńca w Narożnikach i Połączeniach

Kiedy wieniec fundamentowy tworzy kształt litery "L" lub "U", narożniki stają się punktami o zwiększonym naprężeniu. To właśnie tam siły działające na konstrukcję kumulują się w sposób najbardziej intensywny, dlatego wymagają one szczególnej troski przy projektowaniu i wykonaniu zbrojenia. Zaniedbanie narożników to proszenie się o kłopoty, które mogą objawić się w postaci pęknięć latter appearing i destabilizacji całej konstrukcji.

Standardowe, proste pręty wzdłużne biegnące przez narożnik nie wystarczą. Aby zapewnić odpowiednią wytrzymałość, w narożnikach stosuje się zazwyczaj dodatkowe, zagięte pręty zbrojenia. Najczęściej są to pręty proste, które są zaginane pod kątem 90 stopni i włączane do układu zbrojenia. Te zagięte elementy pomagają rozłożyć naprężenia na większej powierzchni i zapobiegają koncentracji naprężeń w jednym punkcie, co jest kluczowe dla integralności wieńca.

Poza narożnikami, równie ważne są połączenia poszczególnych odcinków wieńca, zwłaszcza gdy budynek ma nieregularny kształt lub składa się z wielu segmentów. Jeżeli jeden odcinek wieńca musi być kontynuowany, a nie ma możliwości wykonania go z jednego, ciągłego pręta, stosuje się wspomniany wcześniej zaklad. Jest to sposób na "połączenie" dwóch osobnych prętów, tak aby stworzyły one jeden, ciągły element konstrukcyjny.

Sposób rozmieszczenia tych dodatkowych prętów i geometria zagięć są ściśle określone w projekcie konstrukcyjnym. Nie jest to już kwestia dowolności, a precyzyjnych obliczeń inżynierskich, które uwzględniają przejmowane obciążenia i rodzaj stosowanych materiałów. Dlatego też, wykonując zbrojenie, warto mieć pod ręką projekt i dokładnie według niego postępować.

Zastosowanie Strzemion w Wieńcu

Strzemiona w wieńcu fundamentowym pełnią rolę podobną do żeber w ludzkim ciele – usztywniają i stabilizują całą konstrukcję wzdłuż. Bez nich pręty wzdłużne mogłyby ulec wygięciu lub rozsunięciu pod wpływem obciążeń, co dramatycznie osłabiłoby jego nośność. Wyobraźcie sobie budowanie czegoś z samych długich patyków, bez żądnych poprzecznych elementów, które by je trzymały w ryzach – szybko by się to wszystko rozjechało.

Ich podstawową funkcją jest przejmowanie sił ścinających i poprzecznych, które działają na wieniec. Działają one jak wewnętrzne "ograniczniki", zapobiegając deformacjom i utrzymując pręty w odpowiednim położeniu. Dzięki temu wieniec fundamentowy zachowuje swoją geometryczną formę i może efektywnie przenosić obciążenia z elementów konstrukcyjnych na fundamenty, a następnie na grunt.

Zgodnie z typowymi zaleceniami, strzemiona wykonuje się zazwyczaj z tych samych gatunków stali co pręty główne, często o mniejszej średnicy, na przykład 6 mm lub 8 mm. Klasycznym kształtem jest prostokąt lub kwadrat, dopasowany do przekroju wieńca, ale w zależności od projektu mogą przybrać również kształty bardziej złożone, zwłaszcza tam, gdzie występują połączenia lub zbrojenia skośne.

Kluczowe jest prawidłowe rozmieszczenie strzemion. Jak wspomniano, standardowy odstęp wynosi od 20 do 25 centymetrów. Im większe obciążenie lub im bardziej skomplikowana konstrukcja, tym gęściej strzemiona powinny być rozmieszczone. W miejscach szczególnie narażonych, np. przy podporach belek, czy w narożnikach, a także w przypadku przekładania (łączenia) prętów, ten rozstaw często ulega zmniejszeniu, by zapewnić dodatkowe wzmocnienie.

Nadzór nad Zbrojeniem Wieńca

W procesie budowlanym istnieje wiele etapów, które wymagają precyzji i uwagi. Jednym z nich, o fundamentalnym znaczeniu dla trwałości całego budynku, jest przygotowanie i wykonanie zbrojenia wieńca fundamentowego. Nie można tego traktować jako zadania pobocznego, które można wykonać "przy okazji". Dbałość o detale na tym etapie to najlepsza inwestycja w przyszłość konstrukcji.

Kto powinien się tym zająć? Idealnie, proces ten powinien być poddany nadzorowi kogoś, kto posiada odpowiednie kwalifikacje i wiedzę techniczną – inspektora nadzoru budowlanego, doświadczonego inżyniera konstruktora lub przynajmniej kierownika budowy. Osoby te są w stanie ocenić, czy zastosowane materiały są zgodne z projektem, czy średnice i typy prętów są odpowiednie, a także czy rozmieszczenie i sposób wiązania spełniają wszystkie normy.

Jednak nawet najlepszy nadzór nie zastąpi profesjonalizmu ekipy wykonującej prace. Dobry wykonawca sam z siebie zadba o wszystkie szczegóły, bo wie, że od tego zależy jego reputacja i późniejsze sukcesy. Dlatego warto wybierać firmy z doświadczeniem, których prace można realnie ocenić, a nie tych, które celują w najniższą cenę, często kosztem jakości i bezpieczeństwa.

Zanim ekipa przystąpi do betonowania, kluczowe jest wizualne sprawdzenie zbrojenia. Czy wszystkie pręty są na swoim miejscu? Czy strzemiona są równomiernie rozmieszczone? Czy zaklady są wystarczająco długie? Czy narożniki są odpowiednio wzmocnione? Te pytania powinny znaleźć satysfakcjonujące odpowiedzi przed wlaniem betonu. Lepiej zapobiec, niż leczyć, a w przypadku budownictwa leczenie jest zazwyczaj bardzo kosztowne.

Błędy w Zbrojeniu Wieńca

Nie da się ukryć, że w procesie budowy, zwłaszcza przy tak wielu szczegółach, łatwo o błędy. W przypadku zbrojenia wieńca fundamentowego, pewne niedociągnięcia mogą wydawać się błahe na pierwszy rzut oka, ale w dłuższej perspektywie mogą prowadzić do poważnych komplikacji. To właśnie te drobne potknięcia często okazują się najgroźniejsze, bo są trudniejsze do wykrycia i naprawienia.

Jednym z najczęściej spotykanych błędów jest stosowanie niewłaściwych materiałów. Na przykład, użycie prętów gładkich zamiast żebrowanych, czy też prętów o zbyt małej średnicy, może znacząco osłabić całą konstrukcję. Niektórzy wykonawcy próbują też "zaoszczędzić" na grubości betonowej otuliny, co z kolei naraża stal na korozję i osłabia połączenie ze zbrojeniem.

Kolejnym częstym problemem jest nieprawidłowe rozmieszczenie prętów i strzemion. Zbyt duży odstęp między strzemionami, brak dodatkowych prętów w narożnikach, czy zbyt krótkie zaklady to rzeczy, które mogą mieć katastrofalne skutki dla stabilności budynku. Wyobraźmy sobie, że planujemy oprzeć ciężki mebel na podłodze, ale brakuje kilku desek konstrukcyjnych – mebel mógłby się przewrócić.

Nie można również zapominać o niewłaściwym wiązaniu prętów. Użycie zbyt małej ilości drutu wiązałkowego, czy też niedokładne wykonanie węzłów, prowadzi do luźnych połączeń, które nie są w stanie efektywnie przenosić obciążeń. Jest to jak próba połączenia dwóch lin bez solidnego węzła – w krytycznym momencie mogą się po prostu rozplątać.

Często spotykamy się również z presją czasu, która prowadzi do pośpiechu i niedokładności. Warto pamiętać, że zbrojenie to fundament, na którym wspiera się cały dom. Pośpiech na tym etapie jest po prostu nieopłacalny w dłuższej perspektywie. Lepiej poświęcić więcej czasu na dokładne wykonanie, niż potem mierzyć się z kosztownymi naprawami.

Zbrojenie Wieńca z Otuliną Betonową

Otulina betonowa to nie tylko warstwa ochronna, ale integralna część systemu, który sprawia, że zbrojenie wieńca fundamentowego jest bezpieczne i trwałe. Wyobraźcie sobie, że kupujecie piękny, nowy samochód, ale zapominacie o ubezpieczeniu – pewnego dnia może się okazać, że jego wartość jest znacząco mniejsza niż oczekiwano.

Otulina betonowa, czyli ta warstwa betonu oddzielająca stal zbrojeniową od czynników zewnętrznych, ma kluczowe znaczenie dla ochrony stali przed korozją. Wilgoć i związki chemiczne zawarte w gruncie mogą atakować niezabezpieczoną stal, prowadząc do jej rdzewienia. Zardzewiały pręt traci na swojej wytrzymałości i przyczepności do betonu, co bezpośrednio przekłada się na osłabienie całej konstrukcji wieńca.

Minimalna grubość otuliny betonowej jest zazwyczaj określona w projekcie budowlanym i zależy od wielu czynników, takich jak agresywność środowiska gruntowego, czy też rodzaj betonu. W polskim kontekście, dla fundamentów, często mówimy o minimalnej otulinie w granicach 3-5 centymetrów. Należy jednak zawsze sprawdzać dokładne wytyczne projektowe, ponieważ mogą one być bardziej restrykcyjne.

Aby zapewnić odpowiednią grubość otuliny, stosuje się różnego rodzaju podkładki dystansowe, zwane potocznie "plastikami" lub "kopytkami". Są to małe elementy z tworzywa sztucznego, które umieszcza się między prętami zbrojeniowymi a szalunkiem lub gruntem, jeszcze przed rozpoczęciem betonowania. Dzięki nim stal jest równomiernie rozmieszczona w całym przekroju betonu wieńca.

Ważne jest, aby te dystanse były prawidłowo dobrane i zamontowane. Zbyt cienka otulina może nie zapewnić wystarczającej ochrony, a zbyt gruba – choć rzadziej spotykana – również może wpłynąć na rozkład naprężeń. Pośpiech i niedbałość przy montażu dystansów to kolejna pułapka, która może kosztować nas wiele w przyszłości.

Wybór Odpowiedniego Materiału Zbrojeniowego

Decyzja o wyborze odpowiedniego materiału zbrojeniowego to jeden z tych momentów, kiedy warto podejść do sprawy z prawdziwie inżynierską precyzją, a nie z podejściem "co będzie najlepiej wyglądać". Rynek oferuje nam różne typy stali, a ich właściwości mogą znacząco wpłynąć na to, jak nasz dom będzie zachowywał się w przyszłości.

Jak już wspomnieliśmy, stal żebrowana jest powszechnie wybierana ze względu na zwiększoną przyczepność do betonu, co jest kluczowe w przenoszeniu naprężeń. W polskim klimacie najczęściej spotykamy pręty oznaczane jako należące do klasy A-IIIN lub B500SP (nowoczesny odpowiednik). Różnią się one parametrami wytrzymałości, plastyczności i spawalności, ale dla typowego domu jednorodzinnego, każde z tych rozwiązań, zgodne z projektem, będzie odpowiednie.

Ważne jest, aby zwracać uwagę nie tylko na typ stali, ale także na jej producenta i certyfikaty. Dobrej jakości stal powinna posiadać odpowiednie atesty, potwierdzające jej zgodność z normami. Zakup stali z niepewnego źródła, na przykład na dzikim rynku budowlanym, to szybka droga do problemów. Nigdy nie wiemy, co tak naprawdę kupujemy w takim przypadku.

A co z alternatywami, takimi jak pręty z włókna szklanego (GRC) lub kompozytowe? Choć w niektórych specjalistycznych zastosowaniach mogą być one rozwiązaniem (np. ze względu na odporność na korozję), w przypadku standardowego zbrojenia wieńca fundamentowego najlepszym i najpewniejszym wyborem jest tradycyjna stal. Jest sprawdzona, dostępna i jej właściwości są doskonale poznane inżynierom.

Warto zaznaczyć, że nie musimy sami głowić się nad wyborem. Projektant konstrukcji dokładnie określi, jaki rodzaj stali i jakich przekrojów prętów należy użyć. Rolą inwestora jest upewnienie się, że wykonawca stosuje się do projektu. Ale wiedza o tym, dlaczego tak jest, jest niezwykle pomocna w prowadzeniu każdej budowy.

Q&A dotyczące Zbrojenia Wieńca Fundamentowego

• Jakie są podstawowe elementy zbrojenia wieńca fundamentowego?

  Zbrojenie wieńca fundamentowego składa się zazwyczaj z podłużnych prętów stalowych, które zapewniają jego wytrzymałość na rozciąganie, oraz strzemion lub spinek, które stabilizują pręty podłużne i współpracują z betonem w przenoszeniu obciążeń.

• Jaka jest rola wieńca fundamentowego w konstrukcji domu?

  Wieniec fundamentowy odgrywa kluczową rolę w rozkładaniu obciążeń przenoszonych z elementów konstrukcyjnych budynku (ścian, stropów) na fundamenty. Zapobiega również powstawaniu nierównomiernych osiadań i uszkodzeniom konstrukcji, a także odciąża ławy fundamentowe od zginania.

• Jakie są zalecane średnice prętów i rozmieszczenie zbrojenia wieńca?

  Zalecane średnice prętów oraz ich rozmieszczenie w wieńcu fundamentowym są ściśle określone w projektach budowlanych i zależą od wielu czynników, takich jak rodzaj gruntu, obciążenia przenoszone przez budynek oraz jego wielkość. Zazwyczaj stosuje się pręty o średnicach od 8 do 12 mm, a ich rozmieszczenie jest ustalane tak, aby zapewnić optymalną wytrzymałość.

• Czy można samodzielnie wykonać zbrojenie wieńca fundamentowego?

  Wykonanie zbrojenia wieńca fundamentowego wymaga precyzji i znajomości zasad budowlanych. Choć teoretycznie jest to możliwe, zawsze zaleca się skorzystanie z usług wykwalifikowanych fachowców lub przynajmniej dokładne zapoznanie się z projektem budowlanym oraz prawidłową techniką wykonania. Błędy w zbrojeniu mogą prowadzić do poważnych konsekwencji konstrukcyjnych.